Meer dan alleen koffie: de koffieliefhebbers van Salt Lake City

Ik ben in 2013 naar Utah verhuisd en ongeveer zes maanden later begon mijn reis in de koffiewereld toen ik bij hen ging werken.La BarbaIn de tijd dat deze lokale, baanbrekende, eigenzinnige koffiebranderij nog maar een tiener was (nu is het verkrijgbaar in grote supermarktketens in de hele staat), werkte ik als barista tijdens de eerste shift van hun eerste café op de campus van de Universiteit van Utah in 2014. Dat waren simpelere tijden, toen de bedrijfsnaam nog gewoon Engels was.Charmante baard), en ze gebruikten het "Valencia"-filter op hun Instagram. Nu hebben de eigenaren van La Barba een prachtig, licht café in het winkelcentrum Gateway vlak bij het centrum, een koffie- en ontbijtzaak in Maven Salt Lake City en een flagshipstore een paar kilometer zuidelijker in Draper, naast een cocktailbar genaamd Seabird.

Veel charmante lokale koffiebedrijven zoals La Barba stonden begin jaren 2000 voor vergelijkbare uitdagingen. Een combinatie van een rustig stadsleven en de terughoudendheid van een conservatief publiek dat niet zo van koffie hield, zorgde ervoor dat veel zaken zich richtten op een breed scala aan producten. Eten, koffie, thee en smoothies hebben altijd al een symbiotische relatie gehad.

Maar toen de nationale trends zich eind jaren '90 ontwikkelden, raakte eten in het niet bij lattes en sojamelk, en gingen de twee hun eigen weg. De koffiezaken in Salt Lake City moesten een manier vinden om een ​​breed publiek aan te spreken, waar de trends in de branche niet werkten. De toonaangevende koffiezaken van Utah zouden het niet gered hebben als ze alleen koffie hadden aangeboden, zoals hun invloedrijke tegenhangers buiten de staat. In plaats daarvan omarmde de koffiegemeenschap van Utah de combinatie van eten en specialty coffee op een andere manier dan voorheen. Gelukkig volgden de nationale trends, en nu is specialty coffee in een restaurantomgeving gemeengoed in het hele land.

Koffie in Salt Lake City zou geen realistisch idee zijn geweest zonder iets simpels als een kans. Of het nu de perfecte locatie op het perfecte moment was, of de perfecte kans die voortvloeide uit de hechte relaties die deze gemeenschap koestert, koffie heeft nu een stevige voet aan de grond in de noordelijke steden van Utah en begint langzaam maar zeker in de hele staat te floreren. Elke koffiezaak in de stad heeft zijn eigen identiteit. Gelukkig overlappen al die identiteiten elkaar in hun koffie en heerlijke gerechten, allemaal met de ambitie om gerechten te maken die net zo wild en prachtig smaken als het landschap van Utah.

Na mijn tijd bij La Barba kreeg ik de kans om voor een van de meest iconische winkels in het Westen te werken, en die kon ik niet laten liggen. Na gewerkt te hebben voorDe rozenzaakDe afgelopen vijf jaar kan ik vol vertrouwen zeggen dat dit de meest lonende werkomgeving van mijn carrière is geweest. De gemeenschap die The Rose heeft gecreëerd, strekt zich uit van achter de bar tot elke stoel en tafel, en vormt een groep gepassioneerde barista's, fijnproevers en stamgasten die tot de meest inspirerende mensen van de stad behoren.

De evolutie van de koffiecultuur in Salt Lake City

De hedendaagse koffie-industrie bestaat uit verschillende golven. De eerste golf werd gevormd door eettentjes, vaak koffiehuizen genoemd, waar uitgebreide ontbijt- en delicatessenmenu's werden geserveerd. Denk aan het koffiehuis uit "Seinfeld" en je begrijpt de eerste golf. Espresso was in deze eettentjes zelden te vinden, totdat de tweede golf opkwam met de komst van grote, koperen koffiemachines en een hernieuwde belangstelling voor cappuccino's in de grote steden van het land. Denk aan "Frasier's".Café Nervosawaarin Frasier en Niles nadenken over een misstap of gemiste kans.

Tijdens de tweede golf wilden mensen niet alleen weten wat een goede cappuccino maakt, maar ook waar de koffie vandaan kwam. Winkels zoalsJack Mormon, Coffee Garden, Salt Lake Roasting CompanyEnCaffe IbisZe vormden de tweede golf van de jaren 80 en 90 en effenden het pad voor een lokale koffiecultuur, in plaats van dat het een vaag gerucht over de kustcultuur bleef. Deze koffiehuizen in Salt Lake City blijven een integraal onderdeel van de stad. Coffee Garden staat bekend als de enige lokale zaak die Starbucks uit de buurt heeft verdreven.

De derde golf bereikte zijn huidige glorie dankzij legendes uit Salt Lake City.Café D'BollaEnNobrow Coffee(nu opnieuw vormgegeven alsBlauw koperJoe Evans van Nobrow en John Piquet van D'Bolla zijn de visionairs die de infrastructuur hebben opgebouwd voor de huidige, omvangrijke derde golf in de koffie-industrie, en die bedrijven zoalsCampos KoffieHet Australische bedrijf vestigt zijn eerste Amerikaanse vestiging in het hart van het zakendistrict van Salt Lake City.

Ironisch genoeg liggen twee van Salt Lake's meest vooraanstaande lokale koffiebranderijen op slechts een blok afstand van elkaar.PubliekZowel Blue Copper als andere koffieketens hebben hun vlaggenschipwinkels in de buurt van de kruisingen van Main Street, West Temple en 900 South, en beide opereren op een unieke en inspirerende manier. Beide winkels zijn een schoolvoorbeeld van de derde golf in de koffiecultuur: educatie, eerlijkheid en een bijna religieuze verering van de koffie zelf.

Publik greep de kans om van een enorm pakhuis in een opkomende wijk iets bijzonders te maken. De vlaggenschipvestiging van het bedrijf is een kolossale, gedeelde werkruimte en heeft zich daarmee gevestigd als hét milieuvriendelijke koffiehuis met gedeelde werkplekken van de 21e eeuw. Inmiddels hebben ze meer vestigingen: een in de wijk 9th and 9th in Salt Lake City met een uitgebreid ontbijt- en lunchmenu, en een kleine, lichte vestiging in de wijk Avenues, perfect voor een wandeling met de hond of een pauze tijdens het tuinieren. Onlangs opende Publik nog een vestiging met een focus op eten (tegenover de Presidents Circle van de Universiteit van Utah, op de plek van het bekende Big Ed's) waar naast dinerontbijten en stevige koffie ook hamburgers en bier worden geserveerd.

De waarheid is dat de kansen in Utah letterlijk uit de grond stromen, wat de oude wijsheid bevestigt dat deze hooggelegen woestijnvlakte een beloofd land is: Zion dat haar armen opende voor de pioniers die zich hier vestigden.

Ronde Tafel/Stadsplein

Tien jaar geleden deed zich een kans voor toen The Rose Establishment zijn deuren opende in de wijk Rio Grande/Gateway, ten zuidwesten van het centrale zakendistrict van de stad, in een prachtig pakhuis uit circa 1910. Hardhouten vloeren, metro-tegels, grote ramen en een open keuken maakten van deze zaak de perfecte voorbode van wat de koffiegemeenschap zou kunnen worden: eenvoudig, warm, gastvrij en van de allerhoogste kwaliteit. Erica O'Brien, de eigenaresse van The Rose, heeft enorm veel aandacht voor alles: van de materialen die de omgeving vormen tot de ingrediënten op de menukaart.

The Rose is alles wat een toonbeeld van een koffiegemeenschap zou moeten zijn: ruim, licht, eenvoudig en met uitstekende muziek, een gevarieerd menu (inclusief glutenvrije, veganistische en vegetarische opties) en een prachtig terras. De chef-kok kweekt kruiden in een daktuin. De barista's maken alles zelf, inclusief hun eigen versie van de legendarische London Fog en cashewmilk als zuivelalternatief. Het team van The Rose presenteert een zorgvuldig samengestelde drankkaart met lokale of moeilijk verkrijgbare bieren en betaalbare, heerlijke wijnen. Hun drankprogramma heeft nationale aandacht en respect verworven en is onder leiding van voormalig algemeen manager Cody Kirkland uitgegroeid tot een succes.

The Rose heeft in de tien jaar dat het open is een vaste plek in de lokale scene veroverd door een seizoensgebonden menu en een wisselende collectie koffie van buiten de staat aan te bieden. Het is nog steeds de enige zaak in de stad die een dynamisch aanbod van bekroonde en nationaal bekende koffiebranders heeft, stuk voor stuk zorgvuldig geselecteerd door het team van deskundige medewerkers. Als algemeen manager heeft Shaylee de samenwerking met de koffiebranders gebaseerd op een aantal richtlijnen: een goed begrip van de arbeidsomstandigheden van de telers en oogsters, een nauwlettende monitoring van de milieu-impact van het planten tot het branden, en een intersectionele benadering van klasse-, ras- en genderkwesties in de hele toeleveringsketen.

The Rose biedt een unieke kans: een ruimte met een positieve en warme energie die tijd en trends overstijgt, waar talloze reizigers en inwoners urenlang hebben doorgebracht, zelfs zonder wifi. Het gebouw zelf was in het verleden gebruikt als industriële ruimte, maar O'Briens project, dat al tien jaar loopt, heeft de ruimte nieuw leven ingeblazen en er een thuis van gemaakt voor zowel bewoners als bezoekers.

Bij The Rose ga ik naartoe als ik me thuis wil voelen, omringd door al mijn vrienden. Misschien zie je me er wel eens, vaak aan de bar, kijkend en kletsend terwijl de barista's in allerijl zelfgemaakte drankjes bereiden van verse koffie, thee, bijzondere reducties en uitgebreide alcoholvrije likeuren, emulsies en bitters.

Duurzame inkoop en bewuste consumptie

De ambitieuze en maatschappelijk betrokken barista Shaylee Syme zet zich vol enthousiasme in om verandering teweeg te brengen die anderen ten goede komt. Ze heeft een charisma dat elke ruimte vult en is een van de vrolijkste mensen met wie ik ooit heb samengewerkt. Shaylee komt oorspronkelijk uit Utah en begon in 2016 bij The Rose Establishment. Met de ambitie om de hiaten in de keten van de koffie-industrie op te vullen, heeft Shaylee de middelen van The Rose ingezet om klanten te voorzien van kennis en om bij te dragen aan goede doelen.

De duurzaamheid van koffie, van productie tot consumptie en de rol ervan in de economie, blijft waar haar passie ligt. Zo daalde de door de wereldmarkt bepaalde grondstofprijs in 2019 voor het eerst in meer dan tien jaar onder de $1. Dit leidde tot een crisis voor koffieboeren wier levensonderhoud afhangt van de export van koffie, en droeg bij aan de migrantencrisis van dat jaar. De Verenigde Staten blijven de grootste importeur van koffie ter wereld. In 2019 zag het land een internationale gemeenschap, waaronder enkele koffieboeren die de koffieproductie in stand hielden, aan de zuidelijke grens verschijnen in de hoop op hulp.

Shaylee greep de kans aan om een ​​deel van de winst die The Rose als eindconsument genereerde terug te geven aan die internationale gemeenschap: in de maand augustus doneerde The Rose 10 procent van de verkoop van filterkoffie en hele bonen aan organisaties die gratis juridische bijstand verlenen aan kinderen die aan de grens tussen de VS en Mexico van hun familie gescheiden zijn. Veel van deze immigranten hadden hun leven als koffieboeren achter zich gelaten omdat het economisch niet langer rendabel was. Naast financiële steun benutte ze de gelegenheid om de klanten van The Rose bij de crisis te betrekken door haar expertise in de sector te delen via sociale media en educatief materiaal.

De Roos bracht haar bezorgdheid dichter bij huis en droeg bij aan de fondsenwervingsactie vanEen klein wonderOne Small Miracle is een non-profitorganisatie in Utah, opgericht door Matt Pfohl, een lokale horecaondernemer die bekend is in de barscene. De organisatie omschrijft zichzelf als een organisatie die zich inzet voor leden van de horecasector in Utah die te maken krijgen met onverwachte en levensveranderende medische gebeurtenissen, terwijl ze niet of onvoldoende verzekerd zijn. Hun visie was om het gebrek aan door werkgevers gesubsidieerde zorgverzekeringen in de bredere horecasector aan te vullen. Via een eenvoudig matchingprogramma doneerde The Rose gedurende twee weken voor elk verkocht exemplaar van hun legendarische, zelfgemaakte koekjes aan One Small Miracle, wat neerkomt op zo'n $500 die direct in de lokale gemeenschap werd geïnvesteerd.

De doelen van Shaylee worden gekenmerkt door haar overtuiging dat "lokale steun voorop staat", zowel economisch als sociaal. Ze is ervan overtuigd dat de keuzes die een bedrijf maakt, of het nu gaat om de inkoop van producten of het personeelsbeleid, gebaseerd moeten zijn op lokale investeringen. De liefdadigheid die The Rose aan een bredere gemeenschap heeft kunnen bieden, begon met de wens van Shaylee en anderen om middelen en steun te bieden aan lokale boeren, lokale ondernemers en lokale distributeurs. Door deze gerichte focus op lokale economische zorg kunnen The Rose en Shaylee de behoeften van fondsenwervende initiatieven zoals One Small Miracle of herkennen.Salt Lake Community Mutual Aid.

Een netwerk voor wederzijdse hulp is precies wat de naam al zegt: mensen die hun middelen en inspanningen bundelen voor wederzijds voordeel en sterkere gemeenschappen. Het netwerk is opgericht naar aanleiding van de COVID-19-pandemie en richt zich sindsdien op bredere vormen van schadebeperking binnen de gemeenschap.

Kansen liggen voor het grijpen.

Geen enkele koffiezaak in Salt Lake City voelt ooit verkeerd aan: elke keer dat ik The Rose, Three Pines, La Barba of Blue Copper binnenstap, weet ik precies wat ik kan verwachten. Iets dat doet denken aan het paradijs, bereikt door de beste koffie van Salt Lake City. Reizigers zullen dit wellicht nog meer waarderen, omdat er onderweg vaak zoveel aan het toeval wordt overgelaten. Yelp, Google Reviews en andere platforms bieden een zee aan concurrerende ervaringen, maar laat je daardoor niet weerhouden om je eigen mening te vormen.

Stel je voor dat je een koffiebar kiest zoals je een film kiest: Waar heb ik zin in? Welk gevoel wil ik erbij hebben? Zo kies je een koffiebar in Salt Lake City.

De mogelijkheden kunnen groot zijn, zoals het beklimmen van een nabijgelegen bergtop.De berg OlympusOf het nu gaat om een ​​ontmoeting op het laatste moment, of om de vergadering waar je je de afgelopen twee weken op hebt voorbereid. Of het kan klein zijn, zoals een bezoekje aan The Rose om te kletsen over wat je bezighoudt met wie je daar ook maar tegenkomt, of om de perfecte espresso te halen bij Café D'Bolla. Het kunnen ook blijvende ontmoetingen zijn, zoals Spencer leren kennen bij Publik Avenues, of Duffy bij Blue Copper in de Marmalade District, of Joe bij Three Pines. Je zou ze zomaar in een willekeurig café in de stad kunnen tegenkomen, of misschien zie je ze 's avonds wel in een bar met een daiquiri in de hand. Dit zijn de mensen die de koffiehotspots van de stad runnen. In zekere zin zijn het ieders beste vrienden. Beste vrienden die je toevallig ook een fooi geeft.

Dus als je Utah bezoekt, laat dit dan je hartelijke welkom zijn in Small Lake City. Namens de barista's die ervoor zorgen dat alles dag in dag uit draait, hoop ik dat je je er thuis voelt.