Improviseren

Ik moest een fazant zien.

Voor een relatief algemene vogel, die vaak te vinden is tussen de gouden golven van de agrarische graslanden van Utah, was de fazant met ringkraag tot nu toe aan mijn aandacht ontsnapt. Ik heb de plekken bezocht waar ze bekend staan ​​om te leven – waaronder de onontwikkelde gebieden ten westen van Farmington en het verrassend vogelrijke Antelope Island State Park – maar zonder succes. Ik had dan ook niet verwacht een klein groepje fazanten de weg te zien oversteken op weg naar deVogelreservaat Bear RiverMaar dat was het eerste wat ik zag en (nadat ik de fazant van mijn levenslijst had afgevinkt) werd de ochtend alleen maar beter.

De trekroutes van de Pacifische en Centrale trekroutes splitsen zich in het noordoosten van Utah, aan de rand van het Grote Bekken, dat de volgende honderden kilometers grotendeels woestijn is. Voor veel soorten is het reservaat een essentiële tussenstop voordat ze aan het volgende deel van een lange reis beginnen – een reis die weinig rustmomenten biedt. Meer dan 200 vogelsoorten bezoeken het reservaat jaarlijks om te profiteren van de vruchtbare grond. De Bear River, die vanuit de bergen naar het Great Salt Lake stroomt, brengt voedingsstoffen en verfrissing naar het reservaat. Het is een uitstekende plek om te rusten en op te laden voor dieren die in slechts enkele maanden duizenden kilometers afleggen op hun trekroute.

Het reservaat is ook een geweldige plek voor mensen om tot rust te komen en nieuwe energie op te doen. Hoewel de uiterste rand van het openbaar toegankelijke moerasgebied slechts een paar kilometer van de bewoonde wereld ligt, voelt het alsof je midden in de natuur bent, op de allerbeste manier. Dit is de natuur – parkeer de auto, stap uit en ervaar het. Ruik de aardse, plantaardige geur van een levend moerasgebied. Sluit je ogen en luister naar de verschillende geluiden, van ganzen tot winterkoninkjes tot kikkers.

Ervaar hoe het is om je te bevinden op een plek die bruist van het natuurlijke leven. (Lees:Great Salt Lake verdient uw bezoek.)

Verrassingen zoals deze zijn er in overvloed in Main Street. Veel winkels in het centrum hebben kleine verkoophoekjes waar lokale verkopers hun waren kunnen uitstallen en verkopen, of het nu handgemaakte kleding en zeep, essentiële oliemengsels, snuisterijen of gerestaureerde meubelstukken zijn. Elk winkeltje heeft zijn eigen sfeer en doel.

Als je door Main Street wandelt, is een eerste stop bij Peach Tree Shave Ice zeker aan te raden voor een verkoelende traktatie. Tiger Blood is zonder twijfel hun populairste smaak (want tijgerbloed is gewoonweg het lekkerst), gevolgd door de kinderfavoriet Bubblegum. Maar vergeet ook niet de meer bijzondere opties – ik probeerde Fireball, wat smaakte alsof je ijskoud kaneelvuur at.

Zondagochtend ontdekten we Bert's Cafe & Grill, een van de weinige onafhankelijke eetgelegenheden die open was. Daar waren we heel blij om. De nostalgie is groot bij Bert's, dat eigenlijk de belichaming is van een ouderwets eetcafé in een klein dorp. Het is zo'n plek waar de mensen vriendelijk zijn, de jus overvloedig en heerlijk is, en je je bord gewoon helemaal leeg eet.

Ga naar het westen, jonge familie!

Om te komenNationaal Historisch Monument Golden SpikeNaar het westen: dezelfde richting die de mannen van de Union Pacific Railroad insloegen toen ze onvermoeibaar spoor aanlegden op weg naar een ontmoeting met de Central Pacific Railroad. Na gespannen onderhandelingen over de ontmoetingsplaats kwamen de twee groepen uiteindelijk op 10 mei 1869 samen in Promontory, Utah, met het inslaan van de Gouden Spijker en de officiële opening van de eerste transcontinentale spoorlijn. De locatie van de ontmoeting lag in 1869 midden in de woestijn en is dat tot op de dag van vandaag gebleven.

Golden Spike ligt op ongeveer 40 minuten van Brigham City, te midden van glooiende heuvels met grasland en salie. De locatie herdenkt de heroïsche inspanningen van de teams die duizenden kilometers staal en hout aanlegden om uiteindelijk de oost- en westkust met elkaar te verbinden. In de warmere maanden kunnen bezoekers een gerestaureerde trein uit die expansieperiode zien aankomen op de plek waar de spoorstaaf werd geslagen. De video in het bezoekerscentrum geeft een uitstekend overzicht van de aanleg van de spoorlijn. Het plaatst deze enorme onderneming echt in perspectief.Aankomst per trein.)

Hier, als je geluk hebt, kun je ook een van de uiterst zeldzame baltsplaatsen van de grote sagehoen vinden. Op vroege lenteochtenden van februari tot april verzamelen de sagehoenen zich in grote aantallen, terwijl de mannetjes hun ingewikkelde paringsdans uitvoeren in de hoop indruk te maken op het andere geslacht. De dans staat bekend als verbluffend en als een van de meest uitgebreide vogelvertoningen op dit halfrond. Ondanks talloze stops om verleidelijke stukjes kale grond en salie te bekijken, staat de grote sagehoen echter nog steeds niet op mijn lijst met waargenomen soorten.

Land ontmoet kunst

Spiraalvormige steigerHet is een openbare kunstinstallatie, ofwel "Earth Art", die zich kilometers verwijderd van elke menselijke nederzetting bevindt. De enige regelmatige toeschouwers zijn de groepen Amerikaanse witte pelikanen die er van bovenaf op neerkijken. Deze vogels vliegen dagelijks vanaf hun broedplaatsen op Gunnison Island in het Great Salt Lake en over het Promontory-gebergte op weg naar voedsel in het Bear River Migratory Bird Refuge. Mensen die het kunstwerk willen zien, moeten er een flinke omweg voor maken, maar het is de reis zeker waard.

De Spiral Jetty, in 1970 ontworpen door kunstenaar Robert Smithson en lokale arbeiders, is een enorme spiraal van zwart basaltgesteente die vanaf de oever het meer in steekt. Tijdens droogte is de pier zichtbaar als een zwarte spiraal op een helderwitte zoutvlakte; bij regenval is de pier verborgen onder de zoute golven van het meer.

Toen we er in het vroege voorjaar waren, kronkelde de pier zich als een rotsachtige tentakel uit naar de kabbelende rand van het meer. We volgden de spiraal van punt tot midden, springend van steen naar steen, en liepen vervolgens over de oogverblindend heldere zoutvlakte naar de waterkant. Na een tocht van ongeveer 400 meter bereikten we eindelijk de oever en de kussens van zoutschuim die zich er na de stormen van de vorige dag hadden gevormd. Ik stond daar en staarde naar de horizon, gedesoriënteerd door het beeld van wolken die het water raakten, niet in staat om te onderscheiden waar de ene begon en de andere eindigde.

Smithson was naar verluidt geïnteresseerd in het concept 'entropie' bij het creëren van Spiral Jetty, en naarmate de elementen en het terugkerende getij de sculptuur in de loop der tijd doen eroderen, zal zijn visie werkelijkheid worden.Lees meer over de Spiral Jetty..

Lijst voor het leven

Terug in Brigham haalden we een ijsje bij de Frozen Udder en raakten we aan de praat met een lokaal stel. We kletsten bijna een uur over de omgeving, gezinsactiviteiten en, jawel, de geneugten van het houden van kippen. (Bedankt, nieuwe vrienden, dat jullie mijn vrouw hebben overtuigd!) Ze stelden een dagtrip voor naar de nabijgelegen Crystal Hot Springs om te genieten van een duik in het verkwikkende mineraalwater, en een wandeling langs het Mantua Reservoir, waar de valleien bedekt zijn met alpenbloemen. Die dingen moeten wachten tot ons volgende bezoek – en er komt zeker een volgend bezoek: ik heb mijn fazant gezien in het reservaat, nu ben ik op zoek naar een roerdomp.