Utah bij 15 mph
Een fietstocht met het gezin door het ruige zuidwesten van de Verenigde Staten
Het verkeersbord ziet er anders uit. Bij het binnenrijden van Milford vanuit het westen, zie je op State Route 21 een verzameling van de gebruikelijke bewegwijzeringsborden onder de bomen en elektriciteitsleidingen van deze woestijnstad in het westen. Er zijn de standaard, honingraatvormige nummers van de staatsroute, aanwijzingen naar het ziekenhuis, het park en andere plaatsen in de woestijn. Beaver En Delta — zelfs een advertentie voor een motel.
Maar deze is groen, met witte vormen eromheen, onderaan een "79" en bovenaan een fiets. Ik had nog nooit zoiets gezien, niet in Utah en nergens anders. Het is een welkome aanblik, want we fietsen. En aangezien ik de afgelopen 32 kilometer geen andere fietsen ben tegengekomen, echt of op borden, geeft het me het gevoel dat ik niet helemaal gek ben om met mijn gezin op deze eenzame weg te gaan fietsen. Great Basin woestijnweg.
Dit is een van de doelstellingen van de Het Amerikaanse fietsroutesysteem in Utah (USBRS). Het bord markeert de USBRS, die een van de eerste segmenten in het westen heeft voltooid over Utah. Het doel van het systeem is om een parallelle wereld van groene fietsroutes te creëren naast de blauwe snelwegen die honderd jaar eerder in heel Amerika zijn aangelegd. Op veel plaatsen – zoals hier – zijn de borden het enige fysieke onderdeel van de route. In Milford had het Utah Department of Transportation ze een paar weken eerder geplaatst. Toch kondigen ze aan dat fietsers, in ieder geval op deze snelwegen, net als automobilisten welkom zijn om over de achterafwegen en landweggetjes in de afgelegen gebieden te rijden.
De USBRS is de reden dat we hier op vakantie zijn. We willen het deel van dit crosscountry-fietsroutesysteem van Utah bekijken. Het zuidelijke deel van de staat bestaat uit een reeks snelwegen die beginnen bij de grens met Nevada, vlakbij Great Basin National Park, en doorlopen tot Colorado, ongeveer tweederde van de staat. Deze fietsroutes, officieel nummer 79 en 70 volgens de USBRS, slingeren zich door de woestijnen, canyons, plateaus, hoodoo's, mesa's, bergen, zandduinen en trappen van onze staat. Deze route maakt ook deel uit van de "Western Express" van de Adventure Cycling Association.
Ik besloot een proefrit te maken over de USBRS-route van Southern Utah, met als doel twee verschillende ritten te maken: één in de westelijke woestijn en één verderop in het gebied rond Bryce Canyon. En door mijn familie meenemen Ik besloot de missie van de USBRS te testen: het aanleggen van fietspaden die uiteindelijk geschikt zijn voor alle fietsers. Mijn vrouw, Erin, en onze twee kinderen, Juliet (6) en Teague (bijna 4), gingen mee op de tocht met fietsen, een fietskar en een volgwagen om de bagage te vervoeren. We hoopten dat de vijftig mijl die we zouden fietsen slechts het begin zou zijn van een nieuwe manier om de wereld te bekijken.
"We hoopten dat de vijftig mijl die we zouden afleggen slechts het begin zou zijn van een nieuwe manier om Utah te bekijken."
Langzaam reizen door de uithoeken van de wereld
Dit is een heel andere manier van reizen. Tijdens fietstochten rijd je doorgaans tussen de 15 en 25 kilometer per uur. Onze kennismaking met Milford voelt dan ook meer aan als de aftiteling van een oude film dan als een openingsscène. Er is genoeg tijd om het stadje in ons op te nemen terwijl we afdalen, de rijen silo's, de bomen en een stilstaande trein voor ons, met de Mineral Mountains op de achtergrond (Lees: Dwalend door granieten doolhoven in de Mineral Mountains van Beaver County De geluiden zijn de wind, het gezoem van onze banden, onze pedalen die de aandrijving aandrijven, en nog meer wind. In tegenstelling tot de rit van de vorige avond naar het zuiden vanuit Salt Lake City, kijken de kinderen geen films. Als ze iets zeggen vanaf hun stoelen achter ons, kunnen we ze nauwelijks verstaan.
Erin is net terug van een weeklange fietstocht door Frankrijk met haar vader. Ik had betoogd dat als je de wijn en kastelen weglaat en de afstand tussen de steden vervijfvoudigt, het niet veel anders is dan fietsen door de Great Basin. Maar het zijn juist deze details die ze opmerkt terwijl we met de kinderen Milford binnenfietsen.
In de stadjes in de Loirevallei, zo vertelt ze, stond het verkeer stil voor de fietsers. Toen ze de stadjes binnenreden, zagen ze gezinnen en mensen van alle leeftijden fietsen, als reizigers die volledig opgingen in de fietsencultuur.
Milford ligt in Beaver County — ook wel bekend als Ramblers — en begint net avontuurlijke fietsers zoals wij te verwelkomen (Lees: Ramble On: Een gids voor insiders over Beaver County Terwijl we het stadje binnenrijden op zoek naar een lunchplek, vinden we een lokaal café met een uitgebreide menukaart vol Chinese en Amerikaanse gerechten. Tijdens het eten van Kung Pao kip horen we het verhaal achter de zaak: de familie Yee was in de jaren 40 naar Milford geëmigreerd en had een Chinees restaurant vlakbij het treinstation geopend, genaamd Hong Kong Café. Na een tijdje verhuisde het naar het pand waar we nu zaten en is het door verschillende eigenaren gegaan.
Het café belichaamt de geschiedenis van het stadje: Milford is een van de weinige stadjes die heeft overleefd in de ruige omgeving van de Great Basin. Het overleefde door te doen wat nodig was om te overleven. Oorspronkelijk een boerenstadje, wendde het zich tot de spoorweg toen de tijden moeilijk werden, wat het stadje zijn unieke karakter gaf.
Na de lunch, terwijl we door de stad fietsen, zien we de verschillende lagen geschiedenis: de vervaagde uithangborden aan de zijkanten van de gebouwen – een oude advertentie voor ZCMI (een opgeheven warenhuis), het Spudnut Café, Hotel Atkin; het Hotel Milford, een prachtig, drieverdiepingen tellend bakstenen gebouw in moderne stijl uit het begin van de 20e eeuw, met een enorme kroonlijst die om de hoek heen buigt. Erin stopt en kijkt naar binnen en ziet dat de comfortabel ogende meubels er nog steeds staan. Een fietser die door de stad rijdt, om zich heen kijkt en met mensen praat, kan deze indruk op een veel complexere manier reconstrueren dan iemand in een auto.
***
Onze dag was zes uur eerder begonnen in Beaver, waar we overnachtten in de Butch Cassidy Inn. We waren de avond ervoor laat aangekomen, onze auto overvol met spullen waarvan we de kans op een mogelijke noodlottige gebeurtenis niet hadden. Ik was al tientallen keren in (en door) Beaver geweest, maar had er nooit aan gedacht als een plek om een avontuur te beginnen. Toch was het deze nieuwe manier van reizen die ons hierheen bracht, en de volgende ochtend waagden we ons in de verre, blauwgrijze woestijn en reden we westwaarts om aan onze tocht te beginnen.
De uitdaging van een avontuurlijke fietstocht met kleine kinderen vormde de kern van deze reis. We hadden een hele verzameling fietsen en andere fietsgerelateerde voertuigen meegenomen: naast Erins en mijn cyclocrossfietsen hadden we Juliets fiets, Teagues loopfiets, een aanhangfiets en een fietskar voor aan een van de volwassen fietsen.
De kinderen hadden geen idee waar ze aan begonnen, maar gaven ons het voordeel van de twijfel. Toch hadden ze veel vragen.
'Waar is de beaver?' vroeg Teague zich af terwijl we onder de I-15 doorreden.
Ze zijn eveneens nieuwsgierig naar Frisco Het spookstadje waar we onze rit van die dag begonnen. Aanvankelijk wilden ze niets te maken hebben met iets dat 'spookstadje' heette, omdat ze dachten dat het een soort dorp vol boze geesten was. Ik herinner me dat ik als kind precies hetzelfde dacht. Het feit dat spookstadjes gewoon lege stadjes zijn, vond ik teleurstellend.
Frisco ligt ongeveer 25 kilometer ten westen van Milford en heeft een nogal duistere geschiedenis. Het was ooit een van de wildste mijnstadjes in het westen. De ontdekking van zilver in de nabijgelegen San Francisco-mijn had een stadje doen ontstaan met 23 saloons en een bevolking die zo gewelddadig was dat er gemiddeld één moord per dag plaatsvond. Er werd een sheriff aangesteld om de orde te handhaven, maar de productie van de mijn liep al snel terug en het stadje liep leeg.
We brachten een tijdje door met rondneuzen bij de oude steenovens in de droge, met jeneverbes begroeide heuvels voordat we op onze fietsen stapten. Vanaf de pas keken we neer op Milford, een groen stipje midden in de vallei, en Minersville verscholen in de volgende bergketen daarachter. We zagen hoe onze fietstocht perfect paste in het patroon van één bekken- en bergketeneenheid in dit uitgestrekte landschap. Het leek een respectabele dagtocht.
Toen onze fietstocht begon, rolden we bergafwaarts, de vier van ons wiebelend in een rij op onze fietsen, terwijl we ons voorstelden dat we over de vrolijke groene lijn van de nationale fietsroute fietsten.
De uitdagingen van avontuurlijk fietsen
Later die middag wordt het fietsen een stuk minder gemakkelijk. Naarmate Milford overgaat in weilanden op weg naar Minersville, is het gemakkelijker om de zwarte kaartlijn van de snelweg te voelen dan het groene fietspad dat ons eerder de weg wees.
Er zijn de inherente moeilijkheden van een fietstocht. We stoppen langs de kant van de weg in een vervelende plek vol stekelige planten (de beruchte doornen, waar we de volgende dag wakker van zouden worden met een lekke band op Erins fiets). We hadden genoten van een afdaling vanuit Frisco, maar nu moeten we een steeds steiler wordende helling op aan de andere kant van het dal. En de wind, die eerst zachtjes langs ons heen blies, is nu een frontale kracht.
Maar we moeten ook concurreren met de traditionele gebruikers van de snelwegen: de auto's. Het verkeer is drukker en sneller. De bestuurder van een camper met een Land Cruiser erachter weigert ons een rijstrook te geven en toetert ook nog eens flink terwijl hij ons voorbij raast.
Hier heeft de USBRS nog een lange weg te gaan, vooral als ze recreatieve fietsers van alle niveaus en leeftijden wil aantrekken. Tegen de tijd dat we de dag in Minersville afsluiten, ben ik een solofietser; Erin en de kinderen hadden de handdoek in de ring gegooid en waren in onze volgauto gestapt.
Overnachten op een uur afstand in Cedar City We vervolgen onze reis met de auto over US Bicycle Route 79, maar vanuit de auto is de benaming State Route 130 toepasselijker.
Iets ongewoons tussen de hoodoos van Red Canyon
De volgende ochtend zien we hoe een veelbelovende toekomst van het Amerikaanse fietsroutenetwerk eruit zou kunnen zien. We beginnen de dag met een rit door Cedar Canyon en de plateaus van de Dixie National Forest voordat ze afdaalden naar de riviervallei — en daarbij steeds de Amerikaanse fietsroute volgden, die Route 70 wordt wanneer de staatsroute 12 naar het oosten afbuigt ten zuiden van Panguitch Met al dat hoogteverschil zijn alle gezinsleden opgelucht dat we dit gedeelte niet hoeven te fietsen.
De familie viert wel degelijk waar we onze fietstocht beginnen: vandaag vermijden we het getoeter en de voorbijrazende auto's door op het afgescheiden pad te rijden dat omhoog loopt. Rode Canyon, de parade van karmijnrode hoodoos die oprukte naar het plateau waarvan de andere kant zich bevond Bryce Canyon National Park.
De kinderen zijn dolenthousiast dat ze zelfstandig in hun rolstoel rondrijden. We organiseren de rit van vandaag bij de Startpunt van de Thunder Mountain-route En ze zijn er nog maar net klaar voor, of Teague pakt zijn Strider-fiets en neemt de leiding. Juliet volgt, fietsend over het pad dat een prettige afstand tot het verkeer biedt, met ongelooflijke uitzichten en een relatief gemakkelijke helling.
Terwijl we bijna boven in Red Canyon zijn, in een gedeelte dat zich door de Ponderosa-dennenbomen slingert, passeren we een stel dat de canyon afrijdt. Hun fietsen zijn beladen met fietstassen en kampeerspullen – en ze vertellen ons dat ze uit Oekraïne komen en een fietstocht maken door het zuidwesten van Oekraïne. Ze begonnen de reis in... St. George.
"We wilden iets bijzonders," zegt de man.
Hij lijkt iets ongewoons te hebben ontdekt binnen de USBRS, maar we bespreken hoe het niet uniek hoeft te zijn: als andere delen van de US Bicycle Route dit soort gescheiden paden zouden kunnen realiseren, zouden we echt iets bijzonders hebben. Als ze zoiets door de smalle doorgang van Red Canyon kunnen krijgen, zou het vrijwel overal elders mogelijk zijn.
Bovenaan de kloof loopt het pad verder over het plateau tot aan de kruising met de weg die naar Bryce Canyon leidt. Het is even wennen om weer op de weg te komen en ruimte te moeten maken tussen pick-ups van twee ton. Maar het is moeilijk om te klagen over de afdaling van 300 meter aan de andere kant, langs de bekende hoodoo's, de beloning voor onze klim van die ochtend.
"De kinderen zijn dolenthousiast dat ze zelfstandig op hun fiets rondrijden. We beginnen de fietstocht bij het beginpunt van de Thunder Mountain Trail en zijn nog maar net klaar, of Teague pakt zijn Strider-fiets en neemt meteen de leiding."
Alle drankjes $1,00
We sluiten de dag – en de reis – af onderaan de heuvel, in het stadje Tropic. We rijden het stadje binnen langs Highway 12 Ik merk hoeveel er veranderd is sinds de laatste keer dat ik er was, tientallen jaren geleden. Een nieuw café, restaurants en accommodaties zijn als paddenstoelen uit de grond geschoten langs de mooie hoofdstraat van het stadje.
In Bryce Pioneer Village, een groep hutten en motelkamers aan de oostkant van het stadje waar enorme populieren de benedenloop van Bryce Creek beschaduwen, spreken kinderen Frans in de jacuzzi en hangen er bordjes met de tekst "Toutes Les Boissons $1.00". We dineren bij Showdowns, het restaurant op het terrein.
Het is verleidelijk om door te gaan — immers, oostwaarts loopt een van de meest pittoreske reisroutes van de staat verder, die door het hele scala aan landschappen van de staat voert: de zandsteenlagen van de Grand Trappenhuis het enorme plateau van Boulder Berg, de witte koepel en rode rotsuitstulpingen van Capitol Reef National Park Als er ooit een route is om te fietsen in Utah, dan is het Highway 12. Vanaf daar volgt de US Bicycle Route andere legendarische snelwegen — SR 24, US 95, US 191, en dan oostwaarts naar de grens met Colorado. Het zou een paar extra dagen en nachten kosten, maar het zou zeker de moeite waard zijn.
Ik denk dat de kinderen er hetzelfde over dachten. 's Morgens, op weg naar het ontbijt verderop in de straat, staan ze erop om erheen te fietsen.
Meer informatie
-
Fietsen
Er zijn veel goede redenen waarom Utah wereldberoemd is om zijn fietsmogelijkheden, zowel voor wielrennen als mountainbiken. Bekijk kaarten en informatie, routes, bronnen en aanbevelingen.
-
De All-American Road: Scenic Byway 12
Dit is 122,863 mijl (om precies te zijn) puur rijplezier. Welkom op Scenic Byway 12 van Utah, een aangewezen All-American Road.
-
Het Amerikaanse fietsroutesysteem in Utah
Schilderachtige, veelal verkeersluwe wegen maken fietstochten over de US Bicycle Route onvergetelijk. Ontdek de US Bicycle Route via de US Bicycle Route en andere fantastische routes.
Ontdek meer
-
Cedar City tot Cedar City Fietsroute van 90 mijl
De 90 mijl lange lus Cedar City is een van de meest uitdagende en schilderachtige fietsroutes van Utah. Lees alles over de route en plan je rit vandaag nog!
-
Tour de Farmtown: Een gids voor stadsbewoners over fietsen Cache Valley
De Northern Valley is zo klein dat je de breedte ervan kunt overbruggen en in één middag zes tot zeven boerendorpen kunt bezoeken. Op elk punt van het kompas is er een nieuwe gemeenschap om te ontdekken, allemaal met een pioniersgeschiedenis. In het noorden liggen de met koeien bezaaide heuvels van Clarkston en Richmond. Rijd naar het midden van de vallei en je fietst langs de Bear River met een prachtig uitzicht op de Wellsvilles en af en toe een pelikaan of kraanvogel die boven je hoofd fladdert.
-
Ontdekking van Box Elder en de Bear River Valley
Een vader deelt zijn fietstocht met zijn dochter door de Bear River Valley in Noord-Engeland.
-
AndShesDopeToo's Insider's Guide to Ogden
AndShesDopeToo is een wereldwijde avonturencommunity voor vrouwen, geleid door Jennifer en Taylor Killian uit de bergen. Deze insider-video laat zien hoe zij ongeëvenaarde toegang hebben tot zowel de natuur als de "leuke, alternatieve cultuur" van de stad aan de voet van de machtige bergen.
-
Adaptief fietsen in de kleurrijke Cache vallei
Bob Wassom keert terug naar zijn roots door middel van aangepast fietsen op een e-trike, door de Cache Valley, Utah; een rit vol kleur, afwisseling, landschap en geschiedenis.
-
Een stijlvol weekend met warm weer in Park City
Als het gaat om tijd doorbrengen in Park City — het mekka voor sneeuwsporten van Utah — geef ik de voorkeur aan de zonnige, stedelijke kant van het bergleven. Gelukkig is er genoeg te beleven voor degenen die de "stedelijke" kant van Park City willen ervaren, zonder sneeuw.
-
10 routes gekozen door fietsers
We hebben contact opgenomen met wielerdeskundigen en -liefhebbers — in sommige gevallen met mensen die letterlijk het boek over wielrennen hebben geschreven — om een indruk te krijgen van enkele van de beste wielerroutes in de regio.
-
Ga met je gezin op avontuur tijdens het fietsen.
Wil je weten hoe je met kinderen op fietsvakantie kunt gaan? Bekijk onze gids voor avontuurlijke fietstochten met het gezin in Utah en plan je reis vandaag nog!
-
Een fietsgids voor de Historic Union Pacific Rail Trail
De route slingert zich 28 mijl door het noorden van County, en voert door een aantal van de meest schilderachtige gebieden van de staat, van de sprookjesachtige straten van County tot glooiende landbouwgronden en natuurgebieden in de buurt van Silver Creek Canyon.
-
Een fietstocht met het gezin door East Canyon
East Canyon is altijd een route geweest voor reizigers, van de Donner Party tot Brigham Young en de Pony Express. In dit moderne reisverhaal verkent een gezin van drie East Canyon per fiets voor een kampeerweekend. Ze ontdekken historische monumenten, zwemplekken en heel veel ijs.
-
Fietsen Zion: De afdaling verdienen
Bekijk hoe wielrenner TJ Eisenhart de Kolob Terrace Road beklimt. Het is een unieke rit die je meeneemt van een rode rotswoestijn naar groene valleiplateaus.
-
Fietsroute Scenic Byway 12: Escalante naar Boulder
Op zoek naar mooie fietstochten in Utah? Scenic Byway 12 biedt alle adembenemende uitzichten (en fietsroutes) die je je maar kunt wensen. Lees meer en maak je klaar.
-
Fietsen over de Centennial Trail
Het Centennial Trail vormt een lus rond de rivieren Ogden en Utah en verbindt de groene zones langs de rivieren Ogden en Weber. Onderweg brengt dit netwerk van paden fietsers langs enkele van de belangrijkste bezienswaardigheden van Ogden en biedt het een unieke manier om een route op maat samen te stellen met stops bij verschillende interessante punten.
-
De Alpenroute fietsen
De Alpine Scenic Loop is een favoriete route voor de lokale bevolking vanwege de prachtige herfstkleuren. De smalle, bochtige weg heeft weelderige begroeiing en biedt schitterende uitzichten.
-
De buitenruimte van Utah is toegankelijk voor mensen van alle niveaus.
Het National Ability Center van Utah staat bekend om het veranderen van levens door middel van zijn aangepaste recreatieprogramma's. Alleen al het betreden van de 26 hectare grote ranch van het centrum kan een transformerende ervaring zijn.
-
Het plezier van aangepaste recreatie verspreiden
Maak kennis met drie medewerkers van het National Ability Center die dol zijn op buitenavonturen.
-
Insidergids voor de buurten van Salt Lake City
Bezoek deze buurten tijdens je volgende reis naar Salt Lake City
-
E-biken in de nationale parken van Utah
Een Mighty 5 e-bike gids voor ritten in Zion en daarbuiten.
-
Rijden met TJ Eisenhart
In 2016 beleefde profwielrenner en inwoner van Utah TJ Eisenhart een doorbraak tijdens de Larry H. Miller Tour van Utah, waar hij als zevende eindigde in het algemeen klassement als onderdeel van het BMC Racing Team en werd uitgeroepen tot publieksfavoriet.
