Sterrenkijken in een staatspark: interactie met de Melkweg in realtime.

Voorbereiding op de show

We kwamen om 21.00 uur aan, een half uur voor aanvang van het sterrenkijkprogramma dat door Camp Floyd in samenwerking met deHet Zuidelijke Natuurkunde Observatorium van de Universiteit van Utahen deUtah Vallei AstronomieclubHet was een ongewoon koude junidag – om precies te zijn de zomerzonnewende – en 's avonds zou de temperatuur dalen tot onder de 10 graden Celsius, dus handschoenen, mutsen, dekens, warme chocolademelk en snacks waren onmisbaar.

We maakten een korte wandeling door de pittoreske begraafplaats, die hier en daar bezaaid was met grafstenen, en een verlicht pad naar het observatiegebied voor de donkere hemel. Tien tot twaalf telescopen van verschillende groottes en capaciteiten stonden opgesteld, en de beheerders verzorgden ze alsof het ouders waren die hun kinderen klaarmaakten voor de eerste schooldag – een kleine aanpassing hier, een doekje daar.

Het land rond de begraafplaats en het uitkijkpunt is uitgestrekt en immens, omgeven door bergen in de verte. Zwakke koplampen van de hoofdweg verschijnen en verdwijnen. Nadat de zon onder de horizon was gezakt, was de gloed van de nabijgelegen stadslichten nauwelijks nog te onderscheiden. Maar zelfs met deze kunstmatige verlichting is de hemel boven Camp Floyd een van de donkerste die de meeste mensen ooit zullen zien – 80 procent van de Amerikanen kan de Melkweg niet zien vanwege lichtvervuiling.

Mensen met hun familie en vrienden stroomden rustig het uitkijkgebied binnen en zetten klapstoelen neer, klaar om zich te installeren voor het sterrenkijkprogramma. Justina Parsons-Bernstein, manager erfgoed en interpretatiebronnen van de afdeling Parken en Recreatie van Utah, vroeg vrijwilligers om te helpen bij het vasthouden van een spandoek met daarop het verhaal van de donkere hemel, lichtvervuiling en dieren die de duisternis nodig hebben. Passend bij het thema gebruikte ze een kleine zaklamp die naar beneden op het spandoek scheen – om onze ogen niet te laten wennen aan het donker – en liep ze langs elk educatief punt, waarbij ze uitlegde waarom Utah zo'n bijzondere plek is om de Melkweg te zien.

"We liggen hoog en het is er droog. Vochtdruppels belemmeren het zicht niet en we hebben een helder uitzicht," zei ze. "Het grootste deel van de staat is landelijk, en we hebben niet zoveel last van de intense lichtinval vanuit de stad. En zelfs als we in de buurt van een stad liggen, hebben we zoveel bergen en canyons die de lichtvervuiling tegenhouden, waardoor we omhoog kunnen kijken en een prachtig uitzicht hebben."

Na afloop van de presentatie werden we uitgenodigd om naar de vele telescopen te gaan voor een nadere beschouwing. Het was al ver in de nacht en we konden Jupiter duidelijk met eigen ogen zien. Het leek alsof er elke seconde een nieuwe ster opdook, die de duisternis begon te vullen met fonkelend licht.

Hemels wonder

Mijn 8-jarige dochter – net uit groep 3, de leeftijd waarop veel kinderen serieus beginnen te leren over het zonnestelsel – rende naar de eerste telescoop en keek naar de hemel. "Nog nooit in mijn leven heb ik zoveel sterren gezien." Ze was vastbesloten om haar nieuwe kennis in de praktijk te brengen.

Een student van de Universiteit van Utah stelde een telescoop af, die ongeveer zo groot was als een groot dinerbord. Hij richtte de telescoop op Jupiter, op 93 miljoen mijl afstand, en door het oculair waren de banden rond de planeet te zien. De volgende telescoop zoomde in op de ster Vega en haar schitterende blauw-witte kleur. Weer een andere telescoop onthulde de Herculescluster, een cluster van 200 spiraalvormige en interagerende sterrenstelsels op zo'n 500 miljoen lichtjaar afstand.

Ik liep langs de rij telescopen en kletste rustig met astronomieliefhebbers die allemaal een persoonlijk verhaal te vertellen hadden over hun liefde voor en fascinatie met de donkere hemel. Utah heeft een enorme toename gezien in astronomieclubs en deelname aan sterrenkijkavonden en -programma's – mede dankzij ons verlangen om verbinding te maken met iets groters dan onze computers en telefoons.

"Voor de meeste mensen is het gewoonweg onwerkelijk om de donkere hemel met eigen ogen te zien in plaats van op een computer- of tv-scherm," aldus Paul Ricketts, die de leiding heeft over het bedrijf.Natuurkundig Observatorium van de Universiteit in het Zuiden.

“Ik zeg graag tegen mensen: ‘Je hebt zojuist letterlijk interactie gehad met het heelal.’”

Een kleine groep mensen stond rond een lokale expert die methodisch sterrenbeelden en sterren aanwees met een superhandige laserpointer. Zo nu en dan klonk er een kreet van opwinding. Ik ben de tel kwijtgeraakt van het aantal keren dat ik woorden als 'geweldig', 'wauw' en 'prachtig' hoorde.

Even na elf uur 's avonds begon de Melkweg zich te openbaren als een licht bewolkte massa van schitterende sterren die zich boven ons uitstrekte. Het werd wat stiller in de menigte, waarna Parsons-Bernstein uitriep: "Iedereen! Saturnus is zichtbaar. Het is zoooo gaaf!"

Na jarenlang sterrenkijkavonden te hebben georganiseerd – soms wel twintig per jaar – is Parsons-Bernstein nog steeds onder de indruk als ze een vallende ster of een meteorenregen ziet. Ze is dankbaar voor de parkwachters van Utah die de impact van een donkere hemel op zowel bewoners als bezoekers inzagen en heeft met hen samengewerkt om deze gebieden te beschermen die al eeuwenlang tot onze collectieve verbeelding spreken.

"Het is ons erfgoed en een bron van trots voor onze gemeenschappen", zei ze. "Het kijken naar een donkere hemel en het zien van de miljoenen sterren en de Melkweg kan letterlijk een levensveranderende ervaring zijn. We zijn enthousiast om dit met de wereld te delen."

Bekijk een volledige lijst van IDA-geaccrediteerde bedrijven van UtahParken en gemeenschappen met een donkere hemel

Ook jij kunt naar de sterren kijken!

Het grote voordeel van sterrenkijken en astrotourisme is dat je het hele jaar door een donkere hemel kunt zien. Vanuit ons noordelijk halfrond is de Melkweg het helderst tijdens de zomer. Een uur tot anderhalf uur na zonsondergang is het beste moment om de Melkweg te kunnen zien.

Of je nu naar een sterrenkijkavond gaat of er zelf op uit trekt, neem een ​​stoel of deken mee om op te ontspannen, wat water en wat snacks. Pak een verrekijker of een makkelijk mee te nemen telescoop in voor een beter zicht van dichtbij. Vermijd het licht van je mobiele telefoon en zorg ervoor dat je een zaklamp of hoofdlamp met rood licht meeneemt voor ongestoord nachtzicht.