Sluitertijd in de woestijn

Dag 1: Snow Canyon State Park

'Het verkennen van de omgeving is al de helft van het plezier', mijmert Austen tegen Angie terwijl ze op een uitkijkpunt staan ​​en uitkijken over de omgeving.Staatspark Sneeuwkloofnet buitenSint-Joris'Die stomme weg zit in de weg,' antwoordt Angie in de vriendelijke, afgeleide afkortingen die ze zo vaak gebruiken. Eigenlijk luisteren ze allebei niet naar elkaar. Ze denken allebei na over waar het licht over een uurtje zal zijn en bedenken hun aanpak om de versteende zandduinen van Snow Canyon bij zonsondergang vast te leggen. Ze rijden naar beneden, laden hun water en uitrusting in en lopen de beroemde rotsformaties, die lijken op bevroren zandhopen, op om ze verder te verkennen.

Terwijl de zon lager aan de hemel zakt, zijn ze allemaal druk bezig met statieven en lenzen, stil nu het licht verandert en de taak zich aandient. Austen houdt zijn platte handpalm omhoog naar de hemel en telt het aantal vingers tussen de zon en de bovenrand van de kliffen daarachter – een trucje van fotografen om te schatten hoe lang het nog duurt voordat de zon in het landschap verdwijnt. Ondertussen gaat Angie op zoek naar 'Moqui-marmeren' stenen, kleine, bijna perfecte bolletjes die over het Petrified Dunes Trail-pad rammelen en met elke schuurrol steeds perfecter rond worden.

Angie is gespecialiseerd in...macrofotografieMoqui-marmeren hebben daarom een ​​bijzondere aantrekkingskracht op haar. Haar oog ziet uitgestrekte landschappen in minuscule dingen (Lees:Wintermagie, uitvergrootJe zou kunnen zeggen dat ze het type is dat door de bomen het bos niet meer ziet. Ze gaat nooit de deur uit zonder haar vertrouwde kniebeschermers, waarmee ze over de grond kan kruipen en haar lens kan richten op de kleine dingen waar de meesten van ons aan voorbijlopen op weg naar de grote dingen.

"Macrofotografie is net zoiets als klimmen," zegt Angie, die overigens de eerste vrouw was die ooit een boulderroute van moeilijkheidsgraad V13 beklom. "Het is net als het oplossen van een boulderprobleem. Je gaat steeds weer terug en probeert het op te lossen. Ik vind het heerlijk om helemaal op te gaan in de natuur, zelfs op een paar meter afstand."

Austen is echter meer van het groothoektype; de ​​uitdaging ligt in het vastleggen van weidse vergezichten. Het is geen sinecure om vanuit een plek als Snow Canyon een foto te maken die de grootsheid benadert die het menselijk oog kan waarnemen – zoals iedereen weet die ooit een camera op een adembenemend landschap in Zuid-Utah heeft gericht en teleurgesteld was over het resultaat.

'Het is een goocheltruc,' zegt hij. 'Er is geen manier om echt vast te leggen hoe deze plekken eruitzien, maar we kunnen een beetje goocheltrucs gebruiken om het oog te laten denken dat het er heel dicht bij in de buurt komt.'

Beide benaderingen rekenen op dat magische licht dat zal verschijnen zodra Austens schatting, gebaseerd op vingertellingen, uitkomt. En tijdens deze reis heeft Angie zich ten doel gesteld om uit haar kleine comfortzone te stappen en de grote aanpak te proberen – om het bos door de bomen te zien.

Het licht begint te schijnen en de camera's klikken. Terwijl de andere parkbezoekers, wandelaars en de Instagram-liefhebbers die snel een foto willen maken naar hun auto's lopen, gaan Angie en

Austen, ga zo door, silhouetten van gebogen figuren en driepoten bovenop de hoge rotsheuvels, die langzaam opgaan in de schemering en de duisternis.

Dag 2: Staatspark Coral Pink Sand Dunes

Die vroege ochtendrace vanuit de nabije omgevingKanabEen bezoek aan het staatspark zal zich zeker uitbetalen. Coral Pink Sand Dunes State Park is vooral geliefd bij deATV-menigtedie een gevaarlijk spelletje spelen met de gigantische zandberg waaraan het park zijn naam dankt. Maar deze groep staat er niet bepaald om bekend vroeg op te staan ​​en op dit uur is het Sahara-achtige profiel van de duinen voorbehouden aan de fotografieliefhebbers.

Angie zet alles klaar en rent vervolgens over de grond in haar zoektocht naar een eigen, miniatuurwereldje, terwijl Austen de omgeving verkent, verder omhoog richting de voet van de grote duin, om te voorspellen hoe de opkomende zon contrast zal creëren op de ruggengraat van de duin. Terwijl de zon opkomt, lijkt Austen Angie terecht te wijzen, die verdwaald is geraakt in een spoor van keversporen in het zand.

"Nu we hier toch zijn, kunt u misschien een foto maken van deze gigantische zandduin in Utah."

'Prima,' snuift ze, terwijl ze met een goedmoedige blik nog een paar foto's maakt voordat ze haar camera op het statief zet om het grotere geheel te bekijken.

Deze Padawan-Jedi-relatie is iets wat Angie van Austen waardeert. Hij is de meer ervaren fotograaf, in ieder geval op het gebied van landschapsfotografie, en zij wil graag van hem leren. Dat is de schoonheid van zo'n reis. Fotografie is een kunstvorm, maar het is afhankelijk van een scala aan technische hulpmiddelen en technieken. Een schilder is vaak maar zo goed als de penselen die hij gebruikt, en het doorgeven van de fijnere details aan andere fotografen is onderdeel van de ervaring en het plezier.

"Ik plaag Austen wel eens, maar ik vind het fijn dat hij me uit mijn comfortzone haalt," zegt Angie. "Normaal gesproken doe ik gewoon mijn eigen ding. Eropuit trekken met iemand anders is een uitdaging voor me. Ik ben een gepensioneerd professioneel klimster, ik heb uitdagingen nodig."

Dag 3 — Kodachrome Basin State Park

De naam van dit park is meer dan toepasselijk voor deze expeditie. Vernoemd naar Kodachrome 64 – de veelzijdige kleurenfilm die ooit geliefd was bij landschapsfotografen, maar nu overbodig is in het digitale tijdperk – blijft Kodachrome als merk een anachronistisch symbool voor fotografieliefhebbers zoals Austen en Angie. Hoewel het park zich in de buurt van een comfortabel hotel bevindt.Ruby's Herbergbij de ingang vanNationaal park Bryce CanyonA&A besluiten hun kamp op te slaan, in afwachting van de late avond die eraan komt. Deze specifieke expeditie zal tot laat duren.

Astrofotografie, de kunst van het vastleggen van sterrenhemels, is een zeer technische vorm die in feite neerkomt op het richten van een camera op de sterren, de sluiter lang openhouden en hopen op het beste. Er zijn echter wel degelijk trucjes, en Angie wil die graag van Austen leren. Nadat het kamp is opgezet, begint het verkennen. Austen is gecharmeerd van een nogal onhandig benoemde iPhone-app genaamd "PhotoPills". Met deze augmented reality-app kan hij zijn telefoon richten op een herkenningspunt zoals de Grand Parade, een beroemde reeks vinnen die lijken op een feestelijk carnaval, en zien welke wonderen er boven hem te zien zullen zijn wanneer de nachtelijke hemel tevoorschijn komt.Kodachrome-bekkenHet is een van de donkerste plekken in Utah en, zonder lichtvervuiling, biedt de nachtelijke hemel er talloze mogelijkheden voor astrofotografie.

Angie wil echter de hits draaien. De Melkweg is haar doel, en na overleg met het orakel in de Photo Pills-app bedenken ze een plan met hoofdlampen en een nachtelijke wandeling. Dus voorlopig is het tijd om lekker te ontspannen in het kamp. Bier wordt opengetrokken terwijl maaltijden in aluminiumfolie sissen op een bedje van kolen en platte grappen over het fallische karakter van veel formaties in Kodachrome Basin leiden tot meer existentiële overpeinzingen.

'Kijk eens waar we zijn,' zegt Austen. 'Zouden we er gewoon langs zijn gereden? Misschien even een korte wandeling hebben gemaakt als we niet de Melkweg wilden fotograferen?'

'Dat is wat ik hier zo mooi aan vind,' zegt Angie. 'We moeten erover nadenken, hier zijn en echt alles om ons heen in ons opnemen. Hoe vaak krijgen we die kans?'

"Dat, dat," mijmert Austen, "lijkt erg op vissen. Het doel is om vis te vangen, maar het is het staan ​​in de rivier en het kijken naar het stromende water dat de ware beloning is. Visverhalen zijn immers precies dat: visverhalen. En duizend foto's op een geheugenkaart zijn slechts een hoop enen en nullen."

Het vuur dooft en de sterren verdwijnen, de aarde draait om de Melkweg te ontmoeten. Het is tijd voor Angie en Austen om onder de nachtelijke hemel te staan ​​en zich te verwonderen over hoeveel sterren er waren, sterren waarvan ze vergeten waren dat ze er waren.

Leer meer over Utah'sdonkere hemelparken.

Leer hoe je kunt helpen het milieu van Utah te beschermen.als fotograaf.