Lentestad in de buitenlucht

Er is veel belangstelling voor het restaureren van de architectuur en het behoud van de oorspronkelijke uitstraling van het historische Spring City in Utah. Maak kennis met de lokale landschapsschilder Doug Fryer, die vertelt dat de grote kunstgemeenschap van het stadje inspiratie put uit de architectuur en het landelijke landschap – en kunst van wereldklasse produceert.

Geschreven door Andrew Dash Gillman

Een man in een open veld met een schildersezel, die zijn penseel omhoog houdt.

Kijk eens rondLente StadJe zult er schoonheid zien. Het is een vredige, landelijke plek die diep geworteld is in zijn negentiende-eeuwse erfgoed. Voor fotograaf Dean Krakel en mij was onze eerste blik op het gebied van bovenaf, nadat we de Wasatch Plateau waren overgestoken via de Huntington/Eccles Canyons National Scenic Byway. De route begint met een snelle afdaling naar de Sanpete-vallei, die tegen het einde van de lente brede en levendige kleurvlakken vertoont in zware, Paul Cézanneske penseelstreken.

We ontmoeten landschapsschilder Douglas Fryer in zijn huis, waar hij woont met zijn vrouw Terresa en een paar van zijn jongste kinderen. Het is een van de nieuwere huizen in de stad. Dat is opmerkelijk, want Doug woont een paar straten verwijderd van Main Street, die het hart vormt van het historische district van Spring City, dat is opgenomen in het Nationaal Register van Historische Plaatsen.

De historische architectuur alleen al trekt ons naar Spring City. De bouwstijl van de Mormoonse pioniers combineerde de bestaande vaardigheden van de kolonisten met de gangbare stijlen van hun Scandinavische thuisland. Dankzij het vakmanschap van Zweedse en Deense steenhouwers staan er vandaag de dag nog tientallen prachtige stenen gebouwen overeind. Elk gebouw baadt in het avondzonlicht en wordt doordrenkt met de gloed van het gouden uur. Maar het is meer dan alleen architectuur. Het is de omgeving.

Doug zegt: "Ik weet niet of het nostalgie is, maar het herinnert mensen aan hoe het was waar ze opgroeiden – plekken die nu veranderd zijn. Hier is het niet veranderd. Er is een oprechte liefde voor de plek, omdat ze hun herinneringen koesteren. Een bezoek aan Spring City is als een bezoek aan een herinnering."

Het geheugen speelt een belangrijke rol in Dougs werk. Hoewel we vandaag in de buitenlucht aan de slag gaan, waar intuïtie, snelheid en de omgeving het beeld en de compositie bepalen, werkt Doug meestal in zijn atelier vanuit een combinatie van fotografie en zijn geheugen. Daar kan hij langer over het werk nadenken en elementen toevoegen en weglaten naarmate de compositie hem inspireert.

"Er is een oprechte liefde voor de plek, omdat ze hun herinneringen koesteren. Een bezoek aan Spring City is als een bezoek aan een herinnering."

– Dean Krakel

“Je rijdt over een snelweg en al die dingen flitsen voorbij in je ooghoek. Velden, schuren, huizen, bergen, beekjes, bomen, salie. Mijn schilderijen leggen die voorbijgaande momenten direct vast, waardoor ze concrete uitingen worden. Het is een verzameling herinneringen uit het verleden. Uit die verzameling momenten kan ik een boodschap creëren die eeuwig zal voortduren.”

De afgelopen jaren hebben bewoners een aantal oude huizen in Spring City gerestaureerd. Doug zegt dat er veel belangstelling is voor het restaureren van de architectuur en het behoud van de oorspronkelijke uitstraling. Ook de kunstenaarsgemeenschap haalt inspiratie uit de architectuur.

“Er is een soort energie die van de ene naar de andere plek stroomt. Het is misschien toeval, maar de mensen die de huizen restaureren lijken een oprechte interesse te hebben in de esthetiek van de architectuur, vooral in combinatie met de schoonheid van de omgeving.”

De vele visuele elementen dragen bij aan de sterke artistieke sfeer in Spring City.

Foto: Dean Krakel

De kenmerkende, gebogen bergkam van Horseshoe Mountain was tijdens ons bezoek nog steeds dik bedekt met sneeuw. Steile hellingen vormen een rij als ribben langs de steile wand.

Golf na golf van cumulus- en cumulonimbuswolken vult de lucht boven de brede vallei. Het is slechts twee dagen geleden dat er in de vallei een dun laagje sneeuw is gevallen, en regen is waarschijnlijk op komst.

Het dramatische wolkendek werpt amoebevormige lichtvlekken over het plateau en de hooilanden terwijl het langzaam overtrekt.

Doug draagt een antieke Franse schildersezel, die hij in een kringloopwinkel vond, over het zuidoostelijke deel van zijn terrein om zijn gekozen onderwerp vast te leggen. Ik volg hem een paar stappen achter hem met een handvol oude tubes aquarelverf en een zelfgemaakte schildersezel, gebaseerd op een ontwerp van...pleinLuchtkunstenaar Frank LaLumia: in principe een plat oppervlak met een statief.

Dougs achtertuin grenst aan een groot landbouwveld, dat volgens Doug onlangs door zijn buurman is beplant. Aanhoudend geblaat klinkt vanuit een nabijgelegen groepje verweerde schuren. Het is bijna het einde van het lammerseizoen. Doug heeft zijn schildersezel in een mum van tijd klaarstaan en, zoals gebruikelijk, begint hij meteen met het mengen en aanbrengen van verf in brede, expressieve streken. Hij bekijkt het landschap met zijnborstel,en brengt een roestkleurige laag olieverf aan op een deel van het doek. Deze eerste, expressieve penseelstreken zijn belangrijk voor Doug.

“Sommige van deze details, die niet direct ‘in’ het schilderij zelf voorkomen en ook niet daarbuiten te zien zijn, zijn op zichzelf al prachtige details. Ze dragen hun eigen betekenis, hun eigen symboliek.”

Die penseelstreken maken deel uit van de vaardigheden en gereedschapskist van de kunstenaar, legt Doug uit. Het zijn intuïtieve, weloverwogen keuzes die samenkomen met kleine verrassingen die zich gaandeweg voordoen.

“Dit zou niet gebeurd zijn als je niet heel bewust te werk was gegaan. En toen kwam dit andere element erbij en dacht ik: ‘wow’, dat maakte het echt levendig.”

Het valt me op dat er een duidelijke parallel is met reizen. Wanneer ik op reis ga, bereid ik me voor met de juiste hulpmiddelen en mentaliteit van een reiziger, en begeef ik me vervolgens bewust naar een bepaalde plek. Eenmaal daar, comfortabel met een beetje ongemak, sta ik open voor de mogelijkheid van verrassingen – voor de toevalligheden van het reizen. Reizen zou moeten leiden tot ontdekkingen, zowel geplande als ongeplande.

Voor Doug Fryer is kunst volledig verweven met zijn andere waarden, niet iets dat er los van staat.

“Ik maak kunst omdat de wereld een mooie, betekenisvolle plek is. Ik wil een aantal belangrijke uitspraken doen over die gevoelens, of die nu gebaseerd zijn op esthetiek of op een verhaal.”

In mijn eigen bescheiden aquarel, geschilderd in de buitenlucht, heeft Doug een paar expressieve penseelstreken met pigment vastgelegd die prachtig samenspelen met het water. Ik schilder niet zo vaak als ik zou willen, maar vandaag ging het erom bewust naar buiten te gaan en me te laten leiden door het toeval in het perfecte landschap van Spring City.

Als je gaat

Veel autoritten tussen Salt Lake City, de hoofdstad van Utah, en de nationale parken van Zuid-Utah gaan voorbij de landelijke Sanpete-vallei op de historische Highway 89, en dat is jammer. Overweeg om wat langzamer te rijden door het National Mormon Pioneer Heritage Area en andere Blue Highways, of je nu een evenement bezoekt of even langs de kunstgalerieën wilt gaan.

Enkele lokale kunstwerken en kunstenaars die de moeite waard zijn om te bekijken:

Kunstgalerie Spring City
Joe Bennion Horseshoe Mountain Pottery
Sophie Soprano/Lynn Farrar
Kathleen Peterson
Michael Workman
Lee Udall Bennion
Randall Lake
Susan Gallacher
M'lissa Paulson
Cassandria Parsons

Sanpete-vallei

Wat is er in de buurt?

Over de auteur – Andrew Dash Gillman

Andrew Dash Gillman is een marketingprofessional en freelance schrijver. Hij heeft uitgebreid geschreven over reizen en buitenrecreatie voor regionale publicaties in Utah en New York. Hij is de redacteur van de derde editie van Falcon Guide's "Hiking Utah's High Uintas". In zijn vrije tijd houdt hij zich bezig met hardlopen, het schrijven van een roman en het onderhouden van zijn steeds groter wordende tuin.