De natuur in Utah is toegankelijk voor mensen van alle niveaus.

Wonderen gebeuren te paard.

Paard en ruiter draven ritmisch rond de omtrek van de binnenmanege. Vandaag kijk ik naar ruiter Penni Duzy, die rijdt op een goudkleurig Noors Fjordenpaard genaamd Rebecca Dill. Het Noorse Fjordenras is kort en stevig gebouwd, wat zorgt voor een toegankelijke en stabiele rijervaring. De rit oogt natuurlijk en moeiteloos, wat de concentratie en oefening die eraan voorafgingen verraadt.

Penni staat bij het National Ability Center bekend als het wonderkind, niet alleen vanwege wat ze doet, maar ook vanwege wie ze is. Ze werd geboren met een gat in haar middenrif. "Toen ze geboren werd, bereidden de artsen me erop voor dat ze niet zou kunnen ademen", zegt Karen Duzy, haar moeder. "Ik was er kapot van."

Penni bracht de eerste maand van haar leven door op de neonatale intensive care, aangesloten op een hart-longmachine. Daarna was haar vader Dave, een kinderverpleegkundige gespecialiseerd in neurologische trauma's, de eerste die haar vasthield. "Dave en ik huilden allebei", herinnert Karen zich. "Het was gewoon zo mooi."

Het duurde drie maanden voordat Penni naar huis kon. Nu, vijftien jaar later, gaat het uitstekend met haar, mede dankzij de recreatieprogramma's van NAC.

De familie Duzy schreef Penni voor het eerst in voor het Crusaders-kamp, ​​een dagkamp met diverse activiteiten voor jongeren met een verstandelijke beperking, toen ze 8 jaar oud was. Op het kamp werd Penni op een vlot achter een speedboot voortgetrokken.Jordanelle-reservoiren probeerde onder andere paardrijden uit.

Tijdens mijn bezoek zag ik Penni en Rebecca voor het eerst sinds Penni's rugoperatie een jaar geleden weer samen draven.

Penni laat Rebecca flink oefenen in de serene omgeving van de overdekte paardenmanege. De manege is licht, schoon en ruim, met hoge plafonds en een aangename, aardse geur.

Paardrijden is Penni's favoriete activiteit bij het NAC. Na haar les gaat ze door naar de boogschietbaan, een andere plek waar ze vaak te vinden is. Ze brengt minstens twee dagen per week door in het centrum, waar ze bekend staat om haar lieve karakter en positieve instelling. "Ik ben zo dankbaar voor de vriendelijkheid en liefde die mijn familie wordt getoond," zegt Dave, haar vader. (Lees: "Het plezier van aangepaste recreatie verspreiden")

Penni stapte ook zelfstandig van Rebecca af, wederom een ​​primeur en een zorgvuldig gepland doel in haar reeks lessen. "Penni is soms bang, maar ze zet door en boekt gestaag vooruitgang", zegt Karen. "Het is ongelooflijk hoe ze ermee omgaat."

Ook op een ander gebied is er vooruitgang geboekt: Penni heeft onlangs haar driewieler ingeruild voor een tweewieler, waarop ze vol vertrouwen rijdt. "Ze voelt zich hier helemaal thuis", zegt Karen. "Het is zo'n belangrijk onderdeel van haar leven geworden dat ik me eerlijk gezegd geen leven meer zonder het NAC kan voorstellen."

Omhoog of omlaag: Gravity Sports is voor aangepaste sporters

In de bergen speelt zwaartekracht een grote rol. Of het nu gaat om skiën, mountainbiken of rotsklimmen, allemaal populaire activiteiten bij NAC, zwaartekracht is zowel vriend als vijand – een uitdaging en een kick tegelijk.

Voor Ping Ping Cortez is dat helemaal prima. Ping Ping is een multisportatlete die geboren is met spina bifida, een aandoening die de kracht in haar benen vermindert, maar dat heeft haar vastberadenheid om een ​​topsporter te zijn niet in de weg gestaan.

Ze werd geboren in Noord-China, werd op straat achtergelaten, groeide op in pleeggezinnen en werd op 14-jarige leeftijd geadopteerd door Kathy en Jerry Cortez, waarna ze in Utah kwam wonen.

Ze ontdekten de NAC via een vriend, en nu, drie jaar later, is Ping Ping een fanatieke mountainbiker en skiër. "Ik hou ervan om hard te gaan," zegt ze. Of het nu sneeuw of modder is, maakt geen verschil. Haar moeder Kathy zegt dat ze een waaghals is, "ze doet echt gekke dingen."

Ping Ping doet ook aan rotsklimmen, zowel op de indoor klimwand van het NAC als buiten in Big Cottonwood Canyon. Klimmen versterkt haar bovenlichaam, wat haar zwakkere benen compenseert.

Rotsklimmen is de ultieme uitdaging met de beste beloning. Elke succesvol beklommen route vergroot je zelfvertrouwen. "Ik wist niet dat ik mijn lichaam een ​​berg op en af ​​kon bewegen totdat ik de NAC ontdekte," zegt Ping Ping.

Hoewel ze vanwege pijnklachten een pauze neemt van het rotsklimmen, blijft ze wel bergen op en af ​​fietsen op een ligfiets. In de winter sluit ze zich aan bij het wedstrijdskiteam van het NAC, met het oog op deelname aan de Paralympische Spelen.