De verborgen paden van Richfield: een paradijs voor mountainbikers
Richfield, Utahis al lange tijd synoniem met het ultieme Utah-avontuur. Gelegen op ongeveer twee uur ten zuiden vanSalt Lake CityHet is een paradijs voor buitenliefhebbers: een onbetwist centrum voor jagen, vissen en, vooral bekend om zijn enorme, het hele jaar door toegankelijke netwerk van terreinvoertuigen, dit alles tegen een adembenemend berglandschap.
Maar er hangt een nieuw soort adrenaline in de lucht, een die nog niet in de gebruikelijke reisgidsen van Richfield is terechtgekomen. Ik heb het over...mountainbikenen het ontwikkelt zich snel tot de volgende grote trekpleister van de regio.
Het Pahvant-padensysteem
Tot een paar jaar geleden,Mountainbiken in RichfieldHet was gewoonweg geen ding. Voor mountainbikers was de grootste stad van Centraal-Utah slechts een doorgangsplaats op weg naar bekendere mountainbikebestemmingen zoalsPark City,Sint-JorisofMoab.
Veel van de bekende mountainbikeroutes van de staat liggen meestal aan de uiterste randen. Maar Richfield zet de routes van Centraal-Utah op de kaart met dePahvant-padensysteem.
Als je nog nooit van de Pahvant hebt gehoord, ben je niet al te lang niet meer op de hoogte. Dit wandelpadensysteem bestaat pas een paar jaar, het werd in 2019 aangelegd en is volledig gebouwd door vrijwilligers en middelbare scholieren.Het mooiste is nog wel dat het beginpunt van het Pahvant Trail System zich op slechts een paar blokken van het centrum van Richfield bevindt. Tijdens een recente reis deden we er minder dan vijf minuten over om van het hotel naar het beginpunt te fietsen. De terugweg was net zo makkelijk; we fietsten van het pad af, fietsten onder de I-70-brug door en rolden de paar blokken terug naar onze accommodatie. Eenmaal in Richfield aangekomen, waren de beste plekken om te fietsen en te eten vaak op korte loop- of fietsafstand.
Voor onze kenmerkende Richfield-rit kozen we voor het parcours dat ongetwijfeld veel aandacht zal trekken: Spinal Tap.
Richfields pareltje: Spinal Tap
Bij het begin van het wandelpad ontmoetten we onze shuttlebus voor die dag.Ride RichfieldWe kozen voor een shuttlebus omdat deSpinal TapHet parcours is enorm. Ter vergelijking: onze shuttlebusrit duurde bijna een uur om de top te bereiken. Bijna 32 kilometer en bijna 1500 meter afdaling wachtten ons. We stonden op het punt om af te dalen naar het parcours dat Richfield op de radar van elke mountainbiker zet.
Spinal Tap was echt een spectaculaire trail. Ik heb het geluk dat ik door het hele land kan mountainbiken, ook op plekken die bekendstaan als "populaire mountainbikebestemmingen". Ik kan zonder twijfel zeggen dat Spinal Tap een van de beste – zo niet de beste – trails is die ik ooit heb gereden.
Spinal Tap is allereerst een trail die prioriteit geeft aan afdalen, en dan bedoel ik snel afdalen. Het hoogteverschil van bijna 1500 meter wordt ongelooflijk goed opgevangen dankzij de vakkundige aanleg van het pad.
Op de stukken waar de helling minder steil is, wordt het pad vloeiender, met ongelooflijk goed onderhouden bermen waar je snelheid kunt behouden. Op andere, meer technische stukken daalt de helling, waardoor je een aanzienlijke snelheid kunt behouden, zelfs als je vaker moet remmen. Ja, er zijn een paar beheersbare klimmetjes en traverses die mogelijkheden bieden om uit te rusten. Over de bijna 32 kilometer hebben we slechts zo'n 90 meter geklommen – geen slechte verhouding.
Hoewel Spinal Tap is opgedeeld in een bovenste, middelste en onderste gedeelte, bestaat de attractie uit drie verschillende zones met stijlen die naadloos in elkaar overlopen.
Het Aspenbos
Spinal Tap begint op bijna 3000 meter boven zeeniveau in een werkelijk spectaculair espenbos. We waren er eind september, toen de bomen begonnen te verkleuren, en het was een van de mooiste wandelroutes die ik ooit heb gelopen.
De Hoge Woestijnzone
Voordat je het weet, zijn de populieren verdwenen en betreed je de woestijnzone van Spinal Tap. Hier loopt het pad, omzoomd met salie en jeneverbesbomen, kilometerslang door.
De Rode Rotszone
Als je af en toe een cactus langs het pad tegenkomt, weet je dat je de derde en laatste zone van Spinal Tap binnengaat. Deze laatste zone doet denken aan de rode rotsen van Zuid-Utah, met mesa's die zich ver uitstrekken naarmate je dichter bij Richfield komt.
Elk van deze drie afzonderlijke zones heeft ook een overeenkomstige eigenschap van het pad, hoewel die eigenschap niet beperkt is tot de betreffende zone.
Ride Richfield's Mountain Bike Shuttle is de snelste manier om bij het begin van de route te komen en optimaal te genieten van het Pahvant Trail System.
Spinal Tap biedt fietsers een spannende mix van snelle, vloeiende secties en technische uitdagingen.
Het pad voert door drie verschillende landschappen, van espenbossen tot woestijnen met struikgewassen en rode rotsen.
Helemaal bovenaan, als je door de populierenbossen loopt en de hooggelegen woestijnzone bereikt, is het pad wat ik het beste kan omschrijven als een mix van vloeiend en technisch. Nooit echt vloeiend, maar ook nooit echt technisch, was dit gedeelte met kleine stukken misschien wel mijn favoriet. Het was snel en hobbelig, met leuke lijnkeuzes en optionele sprongen.
Eenmaal in de hooggelegen woestijnzone, omringd door jeneverbes en salie, veranderde het parcours in een snelle, vloeiende route. De bochten waren perfect en de sprongen waren lang, maar relatief gemakkelijk gezien de snelheid die je meenam. En net voordat je in een 'flow-state' terechtkwam, werd het parcours weer technisch, met optionele rotsafdalingen of rotsrollen.
Het hooggelegen woestijngebied was ook de plek waar de ongeveer 90 meter aan klimmen en traverseren plaatsvonden in Spinal Tap. Ik wil echter nogmaals benadrukken dat die gedeeltes onbeduidend en gemakkelijk waren in vergelijking met de gehele afdaling.
Na het hooggelegen woestijngebied wordt het parcours duidelijk technisch. De laatste kilometers van Spinal Tap gaan door een gebied dat doet denken aan Moab of St. George, over met blauwe stippellijnen gemarkeerde rotsen en via lastige, technische afdalingen. In tegenstelling tot veel van het rijden in Moab of Zuid-Utah, was dit echter een echte, ononderbroken afdaling.
De laatste acht kilometer van Spinal Tap dalen af over behoorlijk technische rotspartijen en afdalingen, waaronder de beruchte dubbele drop. Hoewel het hele parcours geschikt is voor gemiddelde tot gevorderde rijders, zijn de laatste kilometers sterk gericht op de gevorderde categorie.
Helemaal bovenin, als je door de populierenbossen loopt en de hooggelegen woestijnzone bereikt, wordt het pad vloeiender en technisch veeleisender.
Het snelstromende gedeelte van de hooggelegen woestijnzone strekt zich kilometerslang uit, omgeven door wilde salie en jeneverbomen.
Andere wandelroutes van Pahvant
Spinal Tap is een absolute aanrader. Maar de rest van het Pahvant Trail System is ook fantastisch en is vanaf Spinal Tap te bereiken via de One-in-a-Pinion en Faulty trails. Van daaruit kun je de rest van de mountainbikeroutes in Pahvant verkennen en je eigen avontuur kiezen, afhankelijk van de moeilijkheidsgraad.
Naast Spinal Tap zijn Juniper Drop en Telegraph twee populaire routes voor gevorderden.
Jeneverbesdruppel
Juniper Drop is kort, snel en vloeiend, met grote sprongen en snelle afdalingen. Het parcours komt snel op je af, dus het is verstandig om goed te kijken voordat je springt. Lower Faulty is een gemakkelijke groene klim terug naar de top van Juniper Drop.
Telegraaf
Telegraph is een langere route van ruim drie kilometer met een hoogteverschil van bijna 275 meter. Deze route is technischer en bevat een aantal leuke, maar grotere afdalingen. Er zijn wel omwegen, waardoor je eerst een proefrit kunt maken voordat je de volgende afdaling vol gas geeft.
Juniper Drop en Telegraph, samen met Spinal Tap, zijn uitsluitend afdalingsroutes. Dit betekent dat je er vol gas kunt geven, in de wetenschap dat er niemand om de hoek aan het klimmen is. Andere populaire downhill-routes zijn Cairn-Age en Snake Bite, die beide wat minder moeilijk zijn en in de categorie gemiddeld vallen.
Laat je echter niet misleiden, dit zijn nog steeds volwaardige downhill-trails. Richfield heeft echter ook trails voor beginners, zoals Kiln-It, een enorme heen-en-terug-trail, Lower Faulty en de Cottonwood Kid's Loop. Deze groene trails maken het Pahvant-trailsysteem compleet, geschikt voor mountainbikers van alle niveaus.
Met Spinal Tap en de rest van de trails in het Pahvant Trail System mag Richfield zeker niet ontbreken op je lijstje met mountainbikebestemmingen in Utah. Je kunt gemakkelijk een lang weekend in Richfield doorbrengen, puur en alleen om de trails te verkennen. Eerlijk gezegd had ik Spinal Tap zo vaak mogelijk willen doen tijdens mijn verblijf.
Maar dat is niet alles wat Richfield te bieden heeft.
Meer dan mountainbiken
Het mountainbiken in Richfield was fenomenaal, en dat was echt waarvoor ik gekomen was. Maar toen we eenmaal van onze fietsen afstapten, bood de stad nog tal van andere activiteiten.
We konden Richfield niet bezoeken zonder langs te gaanOHV-padenTerwijl ik doodsbang was, waren onze vrienden bijJorgensen PowersportsZe stelden me meteen op mijn gemak. Ze gaven ons terreinwagens en namen ons mee op een begeleide tocht die me uit mijn comfortzone haalde en ontzettend leuk was. Het offroaden was spectaculair en het landschap adembenemend.
We hadden ook de gelegenheid om te reizen naarNationaal bos FishlakeEn vissen in, nou ja, Fish Lake. Op bijna 3000 meter hoogte was het uitzicht werkelijk fenomenaal. Hoewel mijn visvaardigheden te wensen overlieten, vingen anderen vissen waar ik jaloers op werd. (Lees:De gids voor insiders over Fish Lake)
En als kers op de taart genoten we elke dag van een fantastische maaltijd in een van de lokale restaurants. Restaurants zoals Steve's Steakhouse, Severo, Little Wonder Cafe en Sagebrush Grill zijn plekken waar je gewoon het personeel om aanbevelingen kunt vragen. We vonden er uitstekend eten en heerlijke drankjes voor minder geld dan je thuis normaal gesproken zou betalen.
Nieuwe trails in Utah zijn een feit; het Pahvant Trail System biedt mountainbikeroutes van wereldklasse. Richfield, Utah, is hard op weg om de volgende mountainbikebestemming van de staat te worden.
Ik kom zeker terug.
De 5 belangrijkste regels voor een verantwoorde mountainbiketocht op de trails in Utah
Mountainbiken is een van de populairste activiteiten in Utah, geliefd bij fietsers van alle leeftijden en niveaus. Om met hoge snelheid over de flowtrail te kunnen razen, is het allereerst belangrijk om de regels van het parcours te begrijpen en te respecteren.