Brian Head tot Zion: Jouw beste voorjaarsvakantie ooit

Slechts een paar uur ten zuiden van Salt Lake City, de weg vanaf Brian Head naar Zion Het biedt een zeldzame kans om twee seizoenen in één trip te beleven. Binnen een uur kun je verse sneeuw verruilen voor door de zon gebakken rotsen, terwijl je tieners bezig houdt, vermaakt en van hun telefoons afhoudt.

Deze reis is als een cruise over land, met gemakkelijke toegang tot diverse recreatiemogelijkheden. Van skiën en snowboarden in een besneeuwde berg tot wandelen en suppen in een woestijnkloof: deze roadtrip belooft een onvergetelijk avontuur tijdens de voorjaarsvakantie.

Een welverdiend avontuur

Als ouders van drie tieners die de traditionele speeltuinen ontgroeid zijn en liever achter een scherm zitten dan elkaar in de ogen kijken, wilden mijn man Kevin en ik een uitstapje plannen dat ons deed denken aan de goede oude tijd, toen we de kinderen zagen rennen, lachen, klimmen en onbezorgd spelen zoals vroeger in het plaatselijke park. We snakten ook naar wat luchtig plezier na een periode van 2,5 jaar met intensieve medische ingrepen voor onze oudste dochter, waarbij haar benen gereconstrueerd werden vanwege een aandoening waardoor haar botten tijdens de groei verdraaien. Ze heeft het grootste deel van haar middelbareschooltijd in een rolstoel of op krukken doorgebracht om opnieuw te leren lopen, en het was hoog tijd dat we haar gezondheid en mogelijkheden vierden. We hadden allemaal behoefte aan een flinke dosis buitenplezier.

Voor de voorjaarsvakantie van de kinderen laadden we de auto vol met al ons speelgoed: ski's, paddleboards, mountainbikes, rugzakken en klimgordels. We vertrokken naar onze bestemming, een paar uur rijden ten zuiden van ons huis ten noorden van... Salt Lake City Met de goede hoop om aan het einde van het seizoen nog wat ski-afdalingen te kunnen maken, Brian Head Resort was de perfecte plek om te beginnen. Door de hoge ligging hadden we een goede kans op late sneeuw. En dan hebben we het nog niet eens over de heerlijke frietjes van het resort en het adembenemende uitzicht op de rode rotsen. Onze kinderen hebben alleen nog maar geskied in Northern Utah En ze waren geïntrigeerd door het idee om naar het traditioneel warmere deel van de staat te trekken op zoek naar sneeuw in de lente.

Het was niet moeilijk om de tieners de volgende ochtend uit bed te krijgen, want we waren allemaal blij verrast door de verse laag sneeuw die de rode rotsen bedekte. Cedar Breaks, die grenzen aan Brian Head. We brachten de ochtend door met "woohooën" over de hele berg, daagden elkaar uit om de obstakels in het funpark te proberen en gooiden poedersneeuw heen en weer met onze skispitzen. Het gekraak van de stemmen van mijn tienerzonen die lachend hun zus door de bomen achterna zaten, was de perfecte soundtrack bij het pittoreske uitzicht. (Lees: Utah's Kid Ski Culture)

Sneeuw inruilen voor zand

Met vermoeide benen stopten we onze ski-uitrusting terug in de auto en aten we wat bij Kabuto Sushi and Ramen. Cedar City en gingen dieper in Zuidelijk Utah Het gigantische speelveld van 's. In minder dan twee uur rijden ruilden we de uitgestrekte skipistes in voor de wijde, onbewolkte hemel in de buurt van Zion National Park om zich voor de nacht te installeren. De oude stenen reuzen van Kolob Canyon lagen vredig te slapen onder de sterrenhemel vlakbij, terwijl wij het ons gezellig maakten en in een diepe slaap vielen naast de houtkachels in onze canvas tenten. Onder Canvas Zion Glamping, zoals ze het noemen, was een fijne manier om je helemaal in het park onder te dompelen, maar er tegelijkertijd voor te zorgen dat de kinderen hun broodnodige slaap en een douche kregen tussen de activiteiten door, wat ons allemaal in een goed humeur hield.

Of het nu binnen de grenzen van Zion National Park is of bij het ontdekken van verborgen pareltjes zoals Lambs Knoll Er zijn zoveel verborgen hoekjes en woestijnplekken om te ontdekken tijdens een wandeling in dit gebied. Omdat we niet wisten hoe lang de benen van onze dochter het zouden volhouden tijdens een lange wandeling, kozen we voor een kort en rustig pad tussen de jeneverbessen en lieten we de kinderen het tempo bepalen. Al snel speelden we verstoppertje in de zandstenen nissen en lieten we onze vingers langs de door de wind gevormde wanden glijden terwijl we wandelden en praatten over hoe geweldig het was om binnen 24 uur te kunnen skiën en nu te kunnen wandelen in de warme zon.

Kloven en kliffen

We hebben onze lichamen en de truck volgetankt voor weer een korte rit naar Yankee Doodle Canyon, want wandelen was leuk, maar de spanning van canyoning was waar de tieners echt naar verlangden. Een van de laatste activiteiten die we als gezin deden voordat we met onze dochter een lange reeks ziekenhuisopnames moesten doorstaan, was abseilen, en de kinderen waren dol op het dapper over een blinde rand lopen en vervolgens overgaan in een vrije abseil. We spraken af ​​met een lokaal gidsbedrijf. Avonturen in de Rode Woestijn die ons niet alleen veilig hielden en de benodigde uitrusting leverden, maar ons ook magische verrassingen lieten zien, zoals versteende zeesterren tussen de rotsen.

In de sleur van het dagelijks leven hoor je je tieners niet vaak elkaar aanmoedigen en gillen van plezier terwijl ze samen spelen op een bijna kinderlijke manier. De voorjaarsvakantie in Yankee Doodle Canyon bracht het beste in ons gezin naar boven, terwijl we genoten van hoe onze drie tieners het goed met elkaar konden vinden en speelden in de woestijn. Er klonken steeds meer "woohoo's" toen we om de beurt de 23 meter hoge abseil afdaalden en door de zandstenen kloven gleden.

Fietsen en verder

Na een dag vol plezier hadden we nog tijd om te ontspannen bij het kampvuur en te bedenken wat we morgen zouden gaan doen. We hadden inmiddels geskied op besneeuwde bergen, gewandeld over rode rotsen en ons een weg gebaand door canyons. Nu was het tijd om de gladde rotspaden langs de mesa te verkennen voor een compleet ander uitzicht op de torenhoge kliffen van Zion. Wire Mesa-pad Het bood ons een compleet nieuw perspectief op Zion, een perspectief dat we nog nooit eerder hadden ervaren, en een ritje op onze mountainbikes was precies wat onze benen nodig hadden op de derde dag. Deze keer waren het mama en papa die de kinderen door de bomen achterna zaten en "Weeeee!" riepen terwijl we heen en weer slingerden over het smalle pad en genoten van het uitzicht op de blauwe lucht tegen de rode, gloeiende kliffen aan de horizon. (Lees: Ridin' Greater Zion)

Onze gezichten deden net zo'n pijn als onze benen van het vele lachen. We hadden nog één laatste stop in gedachten om het wat rustiger aan te doen en de kinderen echt te verrassen. We laadden de fietsen in en vertrokken voor het laatste deel van onze landreis door het wonderland van het zuiden. Het duurde slechts 45 minuten om aan te komen bij Quail Creek-stuwmeer waar de kinderen loom ronddobberden en we allemaal alvast een voorproefje kregen van het feit dat de zomer eraan zat te komen.

De natuur van Utah bood het perfecte decor voor een voorjaarsvakantieweekend vol familie, gezondheid en schermvrij plezier. Het beste eraan? We konden zowel in de sneeuw als in de woestijn recreëren, en elke stop lag op slechts een uurtje rijden van de volgende. Volgens de berichtjes die mijn kinderen onderweg naar huis naar hun vrienden stuurden, was dit absoluut "De Beste Voorjaarsvakantie Ooit".