Skip to content

5 beste manieren om wilde paarden te bekijken in Utah

Vergroot de kans dat je deze majestueuze wezens spot en haal het maximale uit je avontuur.

Geschreven door Matcha

Onaqui-gebergte
Onaqui-gebergte   | Greig Huggins

Je zou denken dat kuddes wilde paarden in de Verenigde Staten een zeldzaamheid zijn, maar in Utah is het tegendeel waar. Utah is de thuisbasis van 22 kuddes wilde paarden die grazen op woestijnvlaktes en samenkomen bij waterpoelen. Deze kuddes ontstonden in de 19e eeuw toen gedomesticeerde paarden ontsnapten van lokale veeboeren en een leven in vrijheid leidden. Deze mustangs werden al snel beschouwd als een onmisbaar onderdeel van de openbare gronden van Utah. In 1971 nam het Congres de Wet op de vrij rondlopende paarden en ezels in het wild om deze paarden te beschermen als "levende symbolen van de historische en pioniersgeest van het Westen". Tegenwoordig leven deze wilde paarden in beheersgebieden voor kuddes (HMA's) verspreid over de staat. (Lees: Jouw gids voor de nationale natuurreservaten van Utah)

De mogelijkheden om wilde paarden te zien zijn talrijk. Een avontuurlijke tocht om wilde mustangs te spotten vereist echter planning, geduld en zelfredzaamheid. Hier zijn vijf dingen die je moet doen om de kans te vergroten dat je deze majestueuze dieren ziet en het meeste uit je avontuur te halen.

Zorg ervoor dat je je goed inleest over wilde paardenkuddes en zoveel mogelijk over ze leert, zodat je het meeste uit je reis kunt halen.

Zorg ervoor dat je je goed inleest over wilde paardenkuddes en zoveel mogelijk over ze leert, zodat je het meeste uit je reis kunt halen.

Foto: Rosie Gochnour Serago

De Onaqui-kudde in Tooele County is een van de gemakkelijkst te vinden en te bekijken kuddes.

De Onaqui-kudde in Tooele County is een van de gemakkelijkst te vinden en te bekijken kuddes.

Foto: Greig Huggins

1. Ken je kudde

Wilde paardenkuddes zijn moeilijk te vinden. Als je niet weet waar je moet zoeken, kan je avontuur om mustangs te spotten wel eens op niets uitlopen. Zorg ervoor dat je je goed inleest over wilde paardenkuddes en er zoveel mogelijk over leert voordat je op pad gaat, zodat je het meeste uit je reis kunt halen.

Naast dat je meer moet weten over de kudde die je bezoekt, is het handig om je te verdiepen in het gedrag van paarden, zodat je weet waar je ze kunt vinden. Paarden lopen vaak dezelfde route en een oplettende waarnemer zal versleten struikgewas en vage sporen opmerken.

Drinkplaatsen bieden de beste gelegenheid om het natuurlijke gedrag van paarden te observeren. De Bureau of Land Management (BLM) beheert deze woestijnoases, waardoor de paarden hier meer gewend zijn aan mensen. Hoewel drinkplaatsen een geweldige plek zijn om paarden te bekijken, vormen ze een integraal onderdeel van het ecosysteem en dienen bezoekers respectvol en rustig te observeren. Beperk jouw tijd zodat de mustangs zich op hun gemak voelen in deze vitale omgeving.

Als dit jouw eerste bezoek aan een HMA is — of als je zelfs maar overweegt om wilde paarden te bezoeken — dan is de Onaqui-kudde in Tooele County, een uur ten westen van Salt Lake City is een uitstekend startpunt. De Onaqui-kudde bestaat uit bijna 450 paarden: twee grote groepen, samengesteld uit kleinere families. Deze groep leeft en graast vaak in het zicht van onverharde wegen langs de oude Pony Express-route (Lees: Wat nog niet is gevonden Doordat ze vanaf de weg gemakkelijk te bereiken zijn, staan ​​ze bekend als een van de meest gefotografeerde kuddes in de Verenigde Staten.

2. Plan je route

In West-Texas strekken zich lange, met salie begroeide valleien uit zover het oog reikt, aan weerszijden begrensd door glooiende, fluweelachtige bergketens. Wilde paarden grazen in deze valleien, op zoek naar de oases die opduiken in de door de zon verschroeide woestijn. Reizen door dit dramatische landschap is vaak moeilijk. Onverharde wegen klimmen omhoog over bergpassen, terwijl de rechte stukken door de valleien geen schaduw bieden en in de zomerzon verschroeien.

Neem de tijd om je route uit te stippelen voordat je vertrekt. Het is belangrijk om de toestand van de wegen te controleren, zodat je een idee hebt van de soorten wegen die je zult tegenkomen. De meeste HMA's (Herd Management Areas) liggen in wildernisgebieden of wildernisstudiegebieden, dus gemotoriseerd verkeer is beperkt tot aangelegde wegen. Veel HMA-routes lopen over ruwe onverharde wegen die vaak een 4x4 en een voertuig met hoge bodemvrijheid vereisen, dus zorg ervoor dat je voertuig geschikt is voor de omstandigheden, of kies een andere route. Het is ook belangrijk om te onthouden dat de gebieden waar je doorheen reist kwetsbare woestijnomgevingen zijn, dus zorg ervoor dat je voertuig op de weg blijft om je impact op de natuur te beperken.

Nadat je je route hebt uitgestippeld, bezoek je de BLM-veldkantoor die toezicht houdt op het HMA (Herd Management Area) waarnaar je op zoek bent. Deskundige medewerkers kunnen je specifieke details en kaarten van het gebied verstrekken en mogelijk waardevolle informatie geven over recente waarnemingen van kuddes.

Eenmaal op die stoffige achterafweggetjes kom je hekken en poorten tegen die de beweging van zowel vee- als paardenkuddes beperken. Let altijd op de borden en sluit de poort achter je.

Great Basin Wilde paarden

Great Basin Wilde paarden

Foto: Rosie Gochnour Serago

3. Wees voorbereid

De meeste uitkijkpunten liggen aan zeer landelijke onverharde wegen, dus het is cruciaal dat je en jouw voertuig goed voorbereid zijn op het avontuur. Hoewel je de Onaqui-kudde als dagtrip kunt bezoeken vanuit Salt Lake City, zijn andere kuddes veel afgelegener. Een andere grote groep, bestaande uit de Conger- en Swasey-kuddes, graast op tweeënhalf uur rijden van Salt Lake City in de glooiende heuvels onder Swasey Peak in Centraal-Londen. Het Range Creek HMA, op drieënhalf uur rijden van Salt Lake City, vereist een nog avontuurlijkere kijkervaring. Om deze mustangs te zien, moet je bijna 30 kilometer aan steile onverharde wegen afleggen: langs rotstekeningen, door beboste canyons en over winderige plateaus.

Als je een langere tocht door de wildernis plant, zorg er dan voor dat je auto voor vertrek in goede staat verkeert en neem extra water, eten en benzine mee. Tank altijd vol in de dichtstbijzijnde plaats; je rijdt vaak kilometers ver zonder een tankstation tegen te komen.

Controleer bovendien de recente weersomstandigheden, vooral in de winter of het regenseizoen. Wegen kunnen na hevige regenval vaak wegspoelen en onbegaanbaar worden, en in de zomer kunnen de temperaturen oplopen tot boven de 38 graden Celsius. Deze hoge temperaturen zijn niet alleen gevaarlijk, maar verminderen ook de activiteit van de paarden. Ga daarom 's ochtends en 's avonds op pad om de middaghitte te vermijden en de beste kans te hebben deze wilde mustangs te spotten.

Tot slot, zoals bij elk buitenavontuur, vertel iemand over je reisplannen en geef hem of haar een kopie van je beoogde route.

4. Respecteer paardenkuddes

Paarden zijn prooidieren, wat betekent dat ze instinctief wantrouwend zijn tegenover mensen. Je moet ze voldoende ruimte geven – minstens 30 meter – en een respectvolle kijkafstand bewaren. Het is belangrijk om paardenwaarnemingen te behandelen zoals je elke andere ontmoeting met wilde dieren zou behandelen: kom nooit tussen een moeder en haar veulen, of tussen een hengst en zijn merries.

Houd er bij het bekijken van de kuddes rekening mee dat dieren voorrang hebben. Het is jouw verantwoordelijkheid om aan de kant te gaan als een paard te dichtbij komt. Mustangs zijn weliswaar zachtaardige dieren, maar ze zijn ook behoorlijk krachtig. Als je ze laat schrikken, kunnen ze je verwonden. Jaag nooit een paard achterna en provoceer ze nooit, zelfs niet voor foto's.

Bovendien, hoe schattig ze ook zijn, voer of aai de paarden niet. Ze verliezen hun angst voor mensen als ze die gaan associëren met voedsel, en nauwe ontmoetingen tussen mens en dier kunnen leiden tot verwondingen of de dood van zowel de persoon als het dier.

Door respectvol met de paarden om te gaan, toon je niet alleen respect voor de kudde en hun leefomgeving, maar beleef je zelf ook een veel waardevollere ervaring. Als je langzaam beweegt en fluistert, zullen de paarden zich natuurlijker gedragen. Zet je auto uit als je naar de paarden kijkt om het lawaai te beperken. Je stelt de kudde hiermee niet alleen gerust, maar bespaart ook brandstof.

Opmerking: Hoe verleidelijk het ook is, je kunt je hond beter thuislaten voor dit avontuur. Mocht je toch met je hond op pad gaan, houd hem dan in het HMA (Herd Management Area) te allen tijde aangelijnd.

Foto: Rosie Serago

5. Maak geweldige foto's

Foto's van wilde mustangs van dichtbij behoren vrijwel zeker tot je favoriete foto's ooit.

Je wilt er zeker van zijn dat je goed voorbereid bent op een succesvolle fotoshoot. Ten eerste heb je een camera nodig waarmee je de sluitertijd kunt regelen – een snelle sluitertijd is cruciaal, minstens 1/1000 seconde. Fotografeer in de sluitertijdvoorkeurmodus, zodat je alleen de ISO hoeft aan te passen als dat nodig is. Fotografeer bij snelle actie in series, zodat je geen spannende momenten mist. En het allerbelangrijkste: een telelens kan van een middelmatige fotoshoot een succes maken.

Soms fotografeer je de hele kudde in plaats van een individueel paard. In dat geval kun je het scherpstelbereik vergroten in plaats van één scherpstelpunt te gebruiken. Voor snel bewegende paarden kun je autofocus gebruiken en je camera op AF-vergrendeling zetten.

De zonsondergang is een fantastisch moment om foto's van de kuddes te maken, omdat deze paarden 's avonds actief zijn. Gouden licht overspoelt de vlaktes en brengt het landschap tot leven. Als je je camera goed richt, kun je misschien zelfs de manen van een hengst vastleggen, verlicht door de ondergaande zon.

Zoals hierboven vermeld, is het erg belangrijk om niet te dicht bij de paarden te komen of ze te storen tijdens het fotograferen. Door op een veilige afstand te blijven en ze te laten ontspannen in hun natuurlijke omgeving, krijg je betere resultaten dan met een selfie, en het is bovendien veel veiliger.

Of je nu een beginnende of ervaren wildmustangkijker bent, het observeren van paardenkuddes in de uitgestrekte woestijnen van Utah kan een opwindende ervaring zijn. Dus, bereid je voor, stippel je route uit en ga op pad om deze ongrijpbare dieren te spotten.

Beste routes om te paardrijden binnen een uur rijden van Salt Lake City

Geschreven door Matcha

Leestijd: 3 minuten

Hier is een lijst met de beste routes om te paardrijden binnen een uur rijden van Salt Lake City, Utah.

Stedelijk, begeleide ervaringen, wilde dieren

Lees meer

Begin met plannen

Als je van plan bent een tocht te maken langs de Pony Express National Historic Trail, zorg er dan voor dat je je goed voorbereidt. Neem voldoende eten en drinken mee, goede kaarten, een reserveband en het gereedschap en de kennis die nodig zijn om een ​​band te verwisselen, want mobiele telefoons werken niet betrouwbaar in de woestijn. Zorg ervoor dat je benzinetank vol is en het kan geen kwaad om een ​​jerrycan van 19 liter en een paar extra liters water in je auto te hebben.

Bij droog weer is de route begaanbaar met een voertuig met vierwielaandrijving. Bij nat weer kunnen delen onbegaanbaar zijn. Neem contact op met de Bureau of Land Management om te informeren naar de toestand van de wegen. Er is geen drinkwater of eten verkrijgbaar tussen Camp Floyd State Park en Ibapah (de Deep Creek Range) op de Pony Express Trail. Neem voor water minimaal 4 liter per persoon per dag mee, en mogelijk meer als je van plan bent te stoppen voor wandelingen of verkenningstochten.

Lehi, Tooele of Wendover zijn de dichtstbijzijnde bevoorradingspunten, afhankelijk van het gedeelte van de route waar je vertrekt.

Wees voorbereid, maar aarzel niet om eropuit te trekken en in de voetsporen van de Pony Express-rijders te treden. Het zal een ervaring zijn die je nooit zult vergeten.

Previous Image Next Image

Related Videos