Een vleugje Duitsland, verscholen in het 'midden van nergens'.
Das Café, een door zussen gerund en door familie geïnspireerd café, bedient zowel de inwoners van Spring City als bezoekers van over de hele wereld.
Gerold en Christa Schroeder pakten hun spullen en namen afscheid van hun familie, in de wetenschap dat ze hen waarschijnlijk nooit meer zouden terugzien. Gerold wilde een leven in vrijheid voor zijn gezin – een leven zonder de dagelijkse ontberingen en religieuze beperkingen die ze na de Tweede Wereldoorlog in Oost-Duitsland hadden moeten doorstaan.
Hoewel ze ervan droomden naar de Verenigde Staten te emigreren en uiteindelijk in 1981 in Salt Lake City terechtkwamen, hadden ze nooit kunnen bedenken dat twee van hun dochters ooit een klein Duits café zouden openen in Spring City – "in the middle of nowhere in Utah" – dat tot in hun geboorteland bewondering zou oogsten.
Caroline Lott en Katy Harmer – twee van de acht kinderen van de familie Schroeder – openden Das Café in 2011 in de pittoreske en artistieke hoofdstraat van Spring City. De Schroeders hadden kort daarvoor te maken gehad met uitdagingen en een tragedie die de meeste gezinnen zouden breken, maar ze vonden troost en genezing door samen iets bijzonders voor hun gemeenschap te creëren.
“Caroline stond op een dag voor mijn deur en zei dat het pand aan de overkant te huur was. Ze keek me aan en zei: ‘Ik ga dit café met of zonder jou beginnen’,” vertelde Katy, terwijl ze het moment navertelde waarop haar zus in haar deuropening stond en besloot dat ze een langgekoesterde droom moesten waarmaken.
"Iedereen zei dat we dit niet konden, dat het onmogelijk zou lukken," zei Caroline. "Maar als ik iets doe, wil ik het met mijn hele hart en ziel doen. Ik wil het met een doel doen en ik wil dat mensen het mooi vinden."
Dus de zussen en hun echtgenoten, en hun ouders, Gerold (Opa) en Christa (Oma), en anderen begonnen met de renovatie van het "nachtmerrieachtige gebouw", dat onderdak had geboden aan van alles, van een snoepwinkel tot een tabakswinkel. Ze sloopten barkrukken, kasten en zeven lagen vloer. Ze kwamen niet in aanmerking voor een reguliere hypotheek, dus Caroline gebruikte haar afbetaalde Nissan als onderpand en leende wat geld van de bank. Daarmee konden ze de renovatiekosten, apparaten, tafels en stoelen betalen. Ze moesten nog wel voor $2.000 aan boodschappen inkopen om open te kunnen gaan. Gerold kwam toen met het geld om zijn dochters te helpen en zo konden ze van start.
"Mijn vader was altijd onze grootste supporter," zei Caroline. "Hij hield ervan om de Duitse tradities in ere te houden, en hij en onze moeder waren altijd een vaste waarde in het café."
Tegenwoordig is Das Café (wat in het Duits "Het Café" betekent) dé ontmoetingsplek voor de lokale bevolking, geliefd bij een dorp met minder dan 900 inwoners. Stamgasten komen er dagelijks langs en toeristen van over de hele wereld bezoeken het. (Lees:Het oogsten van een klein dorp)
"Iedereen zei dat we dit niet konden – dat het onmogelijk zou lukken," zei Caroline. "Maar als ik iets doe, wil ik het met mijn hele hart en ziel doen. Ik wil het met een doel doen en ik wil dat mensen het mooi vinden."
De menukaart staat vol met traditionele Duitse gerechten, aangevuld met een vleugje Amerikaanse keuken: bratwurst met zuurkool, zuurkoolburger, bratwurst op een krakelingbroodje, reuben sandwich, Duitse worst met eieren en aardappelen, Opa's omelet, soepen en brood, Belgische wafels en de "Big Max", een open sandwich op zuurdesemroggebrood met eieren, ham, Zwitserse kaas en zuurkool.
En de specialiteiten? Traditionele aardappelsalade en worteltaart. "Ons menu bestaat rechtstreeks uit de recepten van onze vader en de manier waarop hij altijd graag ontbijt maakte", aldus Katy. "Soms moet ik lachen om dit pareltje dat we hebben gecreëerd, want dit is eigenlijk gewoon wat ik vroeger at."
Duitse toeristen die naar Das Café komen, kregen thuis te horen dat als ze Utah bezochten, "ze absoluut naar Spring City moesten komen voor authentiek Duits eten – het is te gek", aldus Caroline. Ze merkte op dat ze eigenlijk nooit reclame hebben gemaakt, afgezien van mond-tot-mondreclame en de Facebookpagina die de lokale pottenbakker Joe Bennion (een superfan van Das Café) jaren geleden is begonnen.
"Das Café serveert echt eten, helemaal zelfgemaakt, met een sterke familietraditie - dit is geen franchise," aldus Bennion, die de koffiemokken voor het café maakt in zijn winkel, Horseshoe Mountain Pottery, iets verderop in de straat.
"Het is authentiek eten, gemaakt door mensen die het vak hebben geleerd in de keuken van hun moeder: ze weten wat ze met boter en spek moeten doen," aldus Bennion, die eraan toevoegde dat de schnitzel zijn favoriete gerecht in het café is en dat ze de beste reuben serveren die er is.
"Het is authentiek eten, gemaakt door mensen die het vak hebben geleerd in de keuken van hun moeder: ze weten wat ze met boter en spek moeten doen."
Een van de dingen die Das Café zo uitnodigend maakt, is de authenticiteit. Het is alsof je een geliefd huis binnenstapt – meubels met snuisterijen en schilderijen en kunstwerken van lokale kunstenaars aan de muren. Elke middag komen de kinderen van de zussen door de voordeur rennen, met hun schooltassen in de hand, kletsend en lachend. De oudere kinderen helpen in de weekenden en in de zomer mee, en het personeel en de eigenaren van het café gaan samen op vakantie. Het is een familie.
In 2018 overleed Gerold. Hij was de inspiratiebron voor de zussen om het café te beginnen, omdat hij altijd al een eigen café had gewild, gedreven door zijn passie voor koken, bakken en het bedenken van creatieve recepten. Gerold was een voorbeeld van moed voor zijn familie door zich te verzetten tegen de Oost-Duitse regering (hij was gevangengezet vanwege zijn openhartigheid) en door zijn volharding in het vinden van een beter leven voor zijn gezin, mede op basis van godsdienstvrijheid (lid zijn van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen werd in die tijd in Oost-Duitsland streng afgekeurd).
"Het café is zeker veranderd sinds zijn overlijden," zei Caroline. "Hij is er dan wel niet meer fysiek, maar ik denk dat zijn aanwezigheid op een dieper niveau nog steeds voelbaar is en hij is natuurlijk de reden dat we dit doen. Ik denk dat dat ook overkomt op de gemeenschap en de bezoekers die hier komen."
MEER INFO OVER DAS CAFÉ
Locatie en algemene informatie
33 N. Main St.
Spring City, Utah 84662
435.462.7484
Volg ons op Facebook
Geopend van dinsdag tot en met zaterdag van 7.00 tot 15.00 uur | Gesloten op zondag en maandag en in de week tussen Kerst en Nieuwjaar
Waarom Spring City?
Gerold Schroeder was van beroep elektricien en had na de aankomst van zijn gezin in de Verenigde Staten een reparatiewerkplaats voor motoren en machines geopend in Salt Lake City. Jaren later raakte hij bevriend met een andere Duitser, een chiropractor, die in Spring City woonde en de schoonheid en eenvoud van het stadje prees. De Schroeders bezochten het stadje en werden er verliefd op, waarna ze er in 1991 naartoe verhuisden.
Spring City bestaat voornamelijk uit veehouders, boeren en kunstenaars. Het ligt anderhalve kilometer ten oosten van US 89, 16 kilometer van Ephram en is gelegen aan de voet van het prachtige en indrukwekkende Wasatch Plateau.
De hele stad staat op de Amerikaanse nationale monumentenlijst, omdat het een vroege nederzetting was in het midden van de 19e eeuw van leden van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen en een toestroom van Denen kende die Scandinavische architectuur meebrachten.
Het is goed bewaard gebleven en bevat een overvloed aan religieuze gebouwen, huizen en kleine commerciële bedrijven die dateren van vóór de Eerste Wereldoorlog, aldusDe Vrienden van Historisch Spring City.
Spring City biedt ook onderdak aan eenErfgoeddagvieringelk jaar in mei, compleet met een rondleiding door een historisch huis en andere gezinsvriendelijke activiteiten. (Lees:Het oogsten van een klein dorp)
Het oogsten van een klein dorp
Scandinavisch erfgoed, schone kunsten en historisch behoud kenmerken de Sanpete-vallei in Utah. Bezoek Heritage Day in Spring City.