Vallei van de Goden

Rijd over de schilderachtige route.

De Valley of the Gods is misschien wel het best te ervaren door de schilderachtige Valley of the Gods Loop van 27 kilometer (17 mijl) te rijden, die de bodem van de vallei volgt. Bij droog weer is de weg gemakkelijk te berijden met een personenauto; tijdens en na regenval is een 4x4 echter wellicht aan te raden – controleer altijd het weerbericht voordat u een bezoek plant. Verschillende hoge, rode, geïsoleerde mesa's, buttes en kliffen torenen boven de vallei uit, die u zult zien tijdens het rijden over de onverharde weg. Gedurende 250 miljoen jaar hebben water, wind en ijs de formaties in de zandsteen van Cedar Mesa gevormd en zo dit spectaculaire woestijnlandschap gecreëerd. Er zijn wandelroutes in de Valley of the Gods, maar het is meer een ontdekkingstocht door het landschap, aangezien er geen gemarkeerde paden zijn. Parkeer aan de voet van de rotsformatie die u interessant vindt en wandel rond; u vindt wellicht zelfs gebaande paden van andere wandelaars, waardoor het doorkruisen van het zand minder zwaar wordt. Het Bureau of Land Management (BLM) beheert het gebied en er zijn geen voorzieningen in de Valley of the Gods, behalve een bed & breakfast in de buurt van de westelijke ingang.

Valley of the Gods is perfect voor autotoeristen die op zoek zijn naar een rustige achterafweg, maar ook voor avontuurlijke reizigers die de uitgestrekte landschappen willen verkennen. Zorg wel dat je voldoende water, zonnebescherming en een goed plan bij je hebt.

Waarom het een bezoek waard is

Het Valley of the Gods-gebied is een van de mooiste, en meest onderschatte, gebieden in Zuid-Utah. Vooral door het gebrek aan aangelegde wandelpaden en andere voorzieningen is het een leuke plek om de drukte te ontvluchten en te genieten van de prachtige natuur die Canyon Country te bieden heeft. De zandsteenformaties zijn hier uniek en lijken op die in Monument Valley. Deze indrukwekkende monolieten hebben intrigerende namen, zoals Setting Hen Butte, Rooster Butte, Seven Sailors Butte, De Gaulle and His Troops en Lady in the Bathtub, om er maar een paar te noemen van de bijna twaalf namen die in toeristische brochures voorkomen.

Je kunt je rit beginnen bij de westelijke ingang (Highway 261) of de oostelijke (Highway 163), en de rijrichting maakt niet uit. Je kunt de auto parkeren en de omgeving verkennen op elke gewenste plek (parkeer op de parkeerplaatsen langs de weg) tijdens je rit. Omdat het BLM-gebied is, zijn er geen reisbeperkingen of vergunningen nodig, zoals in Monument Valley. Omdat er geen gemarkeerde paden zijn, kun je hier vrij rondlopen en tussen de goden wandelen – de beroemde rode aarde en de rijkgekleurde formaties nodigen daar echt uit.

Het uitzicht vanaf de snelweg ten westen van het park bij zonsopgang is werkelijk adembenemend. De monolithische zandstenen monumenten tekenen zich af tegen de opkomende zon. De diepe woestijnkleuren van de uitgestrekte, heldere hemel contrasteren met de nog imposantere rotsformaties die vrij rondlopen tussen de salie, terwijl de goden je omringen en je lachend proberen de namen van de formaties te raden.