Begin:Beginpunt van de Willow Gulch-route
Afstand:4 mijl, heen en terug
Geschatte wandeltijd:2 tot 3 uur, heen en terug
Moeilijkheidsgraad:Eenvoudig
Ondergrond van het pad:Wasroute
Toegang tot het beginpunt van de wandelroute:Vierwielaandrijving wordt aanbevolen bij nat wegdek.
Beste seizoenen:Half maart tot en met mei; september tot en met oktober
Geschiktheid voor honden:Honden aan de lijn toegestaan
Gevaren:Gevaar voor plotselinge overstromingen
Topografische kaarten:USGS-kaarten van Sooner Bench en Davis Gulch; Trails Illustrated Canyons of the Escalante
Het beginpunt van de wandelroute vinden:Volg Hole-in-the-Rock Road 36 mijl in zuidoostelijke richting vanaf UT 12 (net ten oosten van Escalante) tot aan Fortymile Ridge Road en ga rechtdoor. Je passeert al snel de historische Dance Hall Rock. De weg slingert door verschillende ondiepe afwateringsgeulen en is vaak rotsachtig, hobbelig en soms steil en bochtig.
Passeer de bewegwijzerde afslag naar links naar Fortymile Spring (de locatie van een van de kampen van de Hole-in-the-Rock-expeditie tijdens de winter van 1879-1880) op 37,5 mijl, steek Carcass Wash over op 39,4 mijl en steek tenslotte Sooner Wash over op 40,5 mijl. Verschillende zijwegen net voorbij Sooner Wash leiden naar uitstekende, onontwikkelde kampeerplekken tussen de Entrada-zandsteenkoepels van de Sooner Rocks.
Een ongemarkeerde weg splitst zich af naar links (oostwaarts) 1,6 kilometer voorbij Sooner Wash, bovenop het woestijnterras van Sooner Bench. Sla hier linksaf en volg het smalle pad oostwaarts. Deze weg, die hier en daar rotsachtig is met hobbelige stukken, is begaanbaar voor voorzichtig rijdende auto's. Na 1 kilometer komt u in het Glen Canyon National Recreation Area en na 2,2 kilometer bereikt u het begin van het wandelpad aan het einde van de weg, 69,9 kilometer vanaf UT 12.
Wandelinformatie
Een goed begaanbaar pad begint achter het informatiebord bij het begin van het wandelpad. De prachtige kloof, omarmd door door de woestijn gevormde wanden van Navajo-zandsteen, opent zich 45 meter lager. Eenmaal op de bodem van de kloof aangekomen, volgt u de zanderige bedding stroomafwaarts. U passeert al snel een strook sijpelwater, omzoomd door de tere blaadjes van venushaarvaren.
Al snel versmalt de droge rivierbedding, en de meeste wandelaars omzeilen deze vernauwing door een pad erboven te volgen, aan de rechter (zuidelijke) kant van de afwatering. De rivierbedding verbreedt zich weer voorbij deze eerste vernauwing, maar al snel kom je in een begaanbaar stuk smalle doorgang terecht, waarachter zich na 0,8 kilometer de monding van een prominente zijcanyon aan de rechterkant opent, terwijl aan de linkerkant een kleinere kloof in de rivierbedding uitmondt.
Ga rechtdoor door de smalle, zanderige stenen gang. Langs de droge rivierbedding staan wilgen en konijnenborstelstruiken, en al snel verschijnen er populieren. Een paar paden volgen bankjes aan weerszijden van de rivierbedding, richting de samenvloeiing met Willow Gulch. Deze komt na 1,4 kilometer (0,9 mijl) aan de rechterkant uit, tussen de hoge populieren van Fremont. Sla linksaf en volg Willow Gulch de kloof af.
Na een paar minuten lopen langs de samenvloeiing van de rivieren, leidt een duidelijk pad, gemaakt door wandelaars die niet door de beek wilden waden, je omhoog naar de rechter richel. Na een tijdje versmalt de richel en daal je via een smalle geul terug af naar de droge rivierbedding. Daar steek je de beek over en volg je een pad op de noordelijke richel, langs een bevervijver. Kort daarna keer je terug naar de droge rivierbedding, waar de kloof steeds smaller wordt, begrensd door steile kliffen en rotskoepels.
Na een scherpe bocht in de kloof te hebben genomen, verschijnt de grote Broken Bow Arch plotseling voor je. Steek de beek over en volg het duidelijk zichtbare pad omhoog naar het plateau tegenover de boog. De beek stroomt onder een lage overhang net onder het plateau, maar een scherm van Gambel-eiken verbergt het grootste deel van de beekbedding. Vanaf het plateau zoek je naar een steil zandpad dat afdaalt naar het eikenbos beneden. Volg het pad op het plateau niet verder, zoals andere wandelaars hebben gedaan, want het loopt dood bij een overhang en je zult terug moeten lopen.
Je komt weer bij de droge rivierbedding waar een overhangende richel – de bovenste laag gesteente van de Kayenta-formatie – de beek beschaduwt en waar tuinen van venushaarvarens direct onder de boog hangen. Vanaf hier kun je linksaf slaan, stroomopwaarts, en naar de boog klimmen, of verder de kloof afdalen en de boog vanaf de andere kant benaderen.
De enorme driehoekige opening van Broken Bow Arch doorboort een dikke richel van Navajo-zandsteen die vanuit de noordwand de kloof in steekt en biedt een onvergetelijk uitzicht op de grillige kloofwanden daarachter. De basis van de opening is bezaaid met grote, hoekige rotsblokken die van bovenaf naar beneden zijn gevallen doordat spanningsbreuken de opening onverbiddelijk hebben vergroot. De boog is bedekt met een rijke bruine patina van woestijnvernis. Hoge, breed uitlopende populieren in de droge rivierbedding eronder vormen een subtiel contrast met het geheel.
Loop vanaf Broken Bow Arch dezelfde weg terug naar het beginpunt van de wandelroute.
