Soort pad:Zelfstandig te volgen natuurwandeling.
Afstand:0,25 mijl
Hoogteverschil:Geen
Wandeltijd:15 minuten tot 1 uur
Kaarten:Brochure van de Intermountain Natural History Association, verkrijgbaar in de doos bij het wandelpad.
Moeilijkheidsgraad:Heel gemakkelijk
Uitgangspunt:Het begin van het wandelpad bevindt zich aan de zuidkant van de parkeerplaats van het bezoekerscentrum, de eerste afslag rechts nadat u Harpers Corner Scenic Drive bent opgereden. Vanuit Jensen, Utah, neemt u US Highway 40 oostwaarts richting Colorado gedurende 25 mijl. U ziet het bord voor Dinosaur Monument Headquarters and Visitor Center. Sla hier linksaf van US 40. Het bezoekerscentrum en het wandelpad bevinden zich iets verderop aan de rechterkant van Harpers Corner Scenic Road.
Als je op een julidag de Cold Desert Trail verkent, ben je het misschien niet eens met de naam van dit 0,4 kilometer lange pad. "Koude Woestijn" is echter wel toepasselijk. Het pad ligt op een hoogte van ongeveer 1800 meter en het monument zelf bevindt zich op een noordelijker breedtegraad. De term "koud" is dus terecht. Maar de term "woestijn" is ook correct. Het pad ligt aan de luwzijde van het Wasatchgebergte en krijgt zeer weinig neerslag.
Hoe past het leven zich aan zulke extreme omstandigheden aan? Deze wandeling helpt je daar deels inzicht in te krijgen. Maar de wandeling biedt meer. Door een plotselinge overstroming in 1999 geeft de tocht inzicht in de effecten van plotseling en hevig water in een gebied waar normaal gesproken slechts 15 tot 20 centimeter regen per jaar valt.
De overstroming vond plaats op de middag van 31 juli 1999, toen een onweersbui in minder dan 20 minuten 1,25 centimeter regen bracht. Binnen enkele minuten kolkte miljoenen liters water rond bomen, duwde rotsen weg en vulde holen. Maar, zoals een parkbrochure aangeeft, hoewel sommigen de overstroming als een ramp beschouwen, zien anderen het als een aanleiding tot natuurlijke verandering.
De meest ingrijpende verandering is wellicht de afname van de populatie prairiehonden die hier ooit floreerden. Prairiehonden vormen een sleutelsoort voor andere diersoorten, en zonder prairiehonden nemen deze andere soorten in aantal af. Holenuilen, ratelslangen, bergplevieren, bizons en coyotes zijn allemaal afhankelijk – of, zoals in het geval van de bizon, waren afhankelijk – van de prairiehond voor verschillende aspecten van hun welzijn.
